Ég var dreginn með í að taka út skógræktina eftir veturinn.

Og ekkert fjórhjól takk fyrir.


Innan skógræktar er Hlíðartúnið sem er slegið fyrst allra túna og var gjarnan kallaður montbletturinn í gamla daga. Það hefur nú oft verið orðið slægt um þetta leiti.


Skógræktar og fararstjórinn áhyggjufull yfir þéttleika skógarins.



Lúpínan gerir ósvífna innrás í berjabrekkuna mína. Reyndar heitir lúbínan  " frekjudós " hér eftir að ömmustelpan áttaði sig á útrásareiginleikum hennar.



 Hér er furan þó að stinga hana af og mun þjarma að henni í fyllingu tímans.


Og svona er ástandið á afréttargróðrinum á Núpudalnum 4 júní 2011. Fjær mýri sem greni var plantað í sl. sumar.


Þessi hafði lifað af veturinn en aðeins þurrkkalin í toppinn eftir kuldakastið í vor.


 Þessi hjarði enn þó hún hafi nú verið sett niður á vonlausan stað í tilraunaskyni.


 Nokkur ár í að þessar plöntur setji svip á landið. Nokkrir mán. í að þær Spes og Blondie sýni hvað í þeim býr.



 Þessi er frá dögum mömmu í heimareitnum.


 Ömmustelpan klár í skógræktarvinnuna og glímuna við frekjudósirnar í berjabrekkunni.