Vorblíðan sem ég lofaði svo mjög fyrir nokkrum bloggum síðan, hvarf á braut eins og við mátti búast á þessum árstíma.
Svona leit þetta út í dag ef horft var til vesturs.


 Og það var líka kominn vetur á ný í hinni áttinni, hjá aðalbloggara þeirra Austurbakkamanna.



  Doddi í Mýrdal kom svo í dag og bjargaði rúningsmálinu þetta vorið.



 Yngsta féð var alrúið en skilið aðeins eftir á hinum fyrir stóra hretið í vor.



 Vegna komandi kuldakasts var yngra féð sett í flatgryfjuna fram yfir helgi því það getur orðið ansi kalt í gömlu fjóshlöðunni sem er þeirra staður.

Dáð sem var í smá  pásu frá hvolpunum og Tinni vinur hennar sáu um að halda fénu frá gjafagrindinni meðan bætt var í hana.
 Af meðfæddri hæversku fer ég ekki nánar út í það.


 Svo er það Geirhnjúkurinn að lokum.
 Svarta skýið á fjallamyndunum er eitthvað heimtilbúið vandamál en ekki fyrirboði innrásar frá Mars.