<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>Dalsmynnisbloggið ferskt - nú eða fúlt.</title>
    <link>http://dalsmynni.123.is/</link>
    <description>   Velkomin á heimasíðuna okkar</description>
    <language>is</language>
    <pubDate>Sun, 03 May 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
    <lastBuildDate>Sun, 03 May 2026 10:41:37 GMT</lastBuildDate>
    <generator>www.123.is</generator>
    <item>
      <title />
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/816282/</link>
      <description />
      <pubDate>Wed, 19 Feb 2025 22:16:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Sposk 9 mán.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/804035/</link>
      <description>    Stundum gengur allt upp í ræktuninni( mætti gerast oftar) og maður fyllist bjartsýni  á lífið og tilveruna.  Hér fyrir neðan er myndband af 9 mánaða tík, Sposk frá Dalsmynni.Hér er hún komin vel af stað í hliðarskipunum og að sækja og reka. Styttist í að ég fari að sýna henni ótamið fé,- en ekki strax  samt  því hún er svo ung.Hún er úr sama goti og Smali sem ég sást byrja með  í þriðja bloggi hér neðar. Þetta er got undan Skessu (  undan Korku og Sweep.) og Tind frá Húsatóftum.    Ég byrjaði aðeins með Sposk í feb. Hún var fljótt tilbúin í námið ,  áhugasöm og bætir jafnt og þétt við áhugann.  Skemmtilega meðfærileg , fljót að skilja um hvað málið snýst  og með eindæmum skilningsrík .    Hún er sérstaklega yfirveguð og róleg að eðlisfari sem hentar vel gamlingja sem blóðið rennur fremur hægt í .   Þó hún beri það ekki með sér er hún mjög ákveðin týpa. Mun í framtíðinni  ganga beint og yfirvegað að staðri kind og fara í hana til að koma henni af stað. Nákvæmlega eins og ég vil að að það sé gert.  Þessi stresslausa ákveðni kemur úr báðum ættum.  Nú fær hún gott sauðburðarfrí og svo verður staðan tekin í júní. En hér er myndbandið. Smella hér.  8 mán.     myndband, Smella  hér.  4 mán.     myndband.  Smella  hér.</description>
      <pubDate>Fri, 17 Apr 2020 21:56:45 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Skipanirnar. Irrdan , bíttann o.sv.frv.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/803777/</link>
      <description>       Ég hef einfaldan smekk þegar kemur að vinnuskipunum.   Flokka þær reyndar í harðar og mjúkar skipanir þegar ég er í fræðslugírnum.     Hörðu skipanirnar eru  íþyngjandi fyrir nemandann en þær mjúku finnst honum af hinu góða.     Þær hörðu eru tvær, NEI og LEGGSTU sem er stoppið hjá mér. NEI er notað (hátt og kröftugt) þegar eitthvað er að  gerast sem má alls ekki. T.d fara upp í garða eða árásargirnin fer úr hófi.                  Skessa frá Dalsmynni   Alveg til nemendur sem heyra þessa skipun sjaldan eða aldrei.    " Leggstu" er arfur frá upphafsárum mínum í tamningu og hundurinn var látinn leggjast milli skipana.  Notist ef hann er stoppaður milli skipana ( sem er ekki sjálfgefið hjá mér) eða stoppaður til að leiðrétta eitthvað sem hann skilur ekki eða gerir vitlaust.   Núna vil ég svo hafa þá á löppunum nema allra erfiðustu.Þá læt ég leggjast milli skipana.    Mér finnst " leggstu" skipunin eftir sem áður í fullu gildi og er náttúrulega bara hljóð fyrir hundinn sem spáir ekkert í dýpri merkingu hljóðanna sem hann heyrir og vinnur eftir.     Stoppskipunin er í mínum augum þráðlaus taumur á hundinum. Lít á hunda sem ekki er hægt að stoppa með skipun stjórnlausa.  Mjúku skipanirnar leyfa hundinum að vinna.    Þrjár til að byrja með, hliðarskipanir og að ganga að fénu, reka þær til manns í upphafi.    Ég er hættur að spyrja þá sem ég tem fyrir, hvaða skipanir þeir vilji nota.  Tem hundana með stöðluðum skipunum sem eru tilbúnar í kollinum á mér. Það skiptir nefnilega  máli fyrst í tamningunni að gefa skipunina á nákvæmlega réttu augnabliki.  Hvorki of snemma eða of seint svo þær skili sér í rétt hólf í hundshausnum   Ég er svo náttúrulega ekki með haus sem rúmar mjög fjölbreytt skipanasafn.                            Brúnó frá Dalsmynni.   Þegar eigandinn kemur að sækja hundinn spyr ég hann hinsvegar hvaða skipanir hann noti.   Séu þær aðrar en hjá mér kenni ég honum að forrita hundinn uppá nýtt.   Það er ótrúlega fljótlegt vegna þess að ég nota ákveðið táknmál í upphafi tamningar sem hann notar til að kippa þessu í lag.    Ég bæti síðan ekki við skipanafjöldann heldur fjölga ég  skipununum með því nota þær sem fyrir eru en breyti merkingu þeirra með breytingu á röddinni.    Ég fer t.d. fljótlega í að fá hundinn til að fylgja kindunum til mín á hæfilegum hraða.   Vil ekki að vera stöðugt að stoppa hann.   Þá nota ég stoppskipunina. Stoppa hann með því að gefa hana mjög ákveðið. Nota hinsvegar mildari tón til að hægja á honum.  Yfirleitt fljótlegt að samræma hraða og rödd.   Ef ég vil að hann gefi í er " nær " skipunin notuð eins, en í hina áttina.  Sama á við um hinar skipanirnar. Breytileg rödd ,breytileg vinna.+                                  Korka í ham.  Þetta endar svo með því í fyllingu tímans að gamli hundurinn manns skilur allt sem sagt er, nú eða hugsað. </description>
      <pubDate>Sun, 05 Apr 2020 10:01:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að frumtemja fjárhundsefnið.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/803687/</link>
      <description>     Einfalda aðferðin sem ég nota við frumtamninguna er sirka svona. Ein af ótal mörgum aðferðum.  Til þess að náist ásættanlegur árangur/tími við að temja hundinn  í kindavinnuna, þarf að koma sér upp eftirfarandi.1. Lágmarksþekkingu á viðfangsefninu.2. Aðstöðu fyrir kennsluna fyrstu tímana. Rétt/gerði  eða lítið fjárhólf helst            með  rúnnuðum hornum. ( Kindurnar geti ekki varið sig í hornum eða      einhverjum útskotum.)3.   2 - 4 þjálar kindur sem fari undan hundinum átakalaust.      Ef ekki eru slíkar kindur til á bænum er betra að venja þær með öðrum hundi sem ræður við það. Stundum þarf að hringja í vin til þess. Sumir hvolpanna ráða við að leysa þetta  en ég mæli ekki með því.En prógrammið mitt er nokkurnveginn svona.1. Fá hundinn til að hringfara kindurnar (í góðri vinnufjarlægð) og halda þeim að manni.2. Kenna hundinum hliðarskipanirnar og stoppið. (Stoppskipunin mjög þýðingarmikil á sprækustu hundana)3. Hundurinn komi með hópinn á eftir smalanum. Kenni þetta yfirleitt með hliðarskipunum.4. Senda hann í úthlaup eftir kindunum.    Hér fyrir neðan er slóð á hund sem er á þriðja degi í tamningu .(Nýkominn til mín). Hér er hann að fara í fyrsta sinn út úr gerðinu, tilbúinn í lið 2 og 3. Þarna er verið að segja honum hvað hann er að gera. Styttist í að honum verði sagt hvað hann eigi að gera. Ef einhverjir vilja spyrja um e.h. er hægt að adda mér á feisinu og senda einkaskilaboð eða spyrja hér. Slóðin á myndbandið.Smella  hér.</description>
      <pubDate>Thu, 02 Apr 2020 21:17:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Endurhæfingin</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/803686/</link>
      <description>     Ætli sé ekki best að skrifa sig frá þessu blóðtappaævintýri .(Sjá nóv.blogg)                Ég var fyrstu 2 vikur september á Lansanum í Fossvogi. Fyrri vikan fór í rannsóknir og endurhæfingu.     Seinni vikan var eingöngu endurhæfing og bið eftir að komast inná Grensás. Það kom ekkert vitrænt útúr rannsóknunum svo ég endaði í hópi þeirra 16 % þar sem ekki finnst skýring á tappanum. Hjartað stóðst allar mælingar  og aldrei var ég spurður um matarræði  og engar tillögur gerðar um breytingar á því    . Ég fór eins bratt í endurhæfinguna og ég þorði og þoldi.Hægri hendin var hreyfð og þjálfuð eins og mögulegt var. Ég velti því stundum fyrir mér hvort æfingarnar héldu áfram í svefni .   Tímunum saman sat ég við borð í matstofunni og fletti og raðaði spilum til að ná stjórn á fingrunum.   Þess á milli var verið í veggrimlum sem voru á ganginum. Svo var gengið fram og aftur um ganginn þegar lítið var um að vera á honum.    Þjálfarinn minn var æðisleg. Ég var í tíma hjá henni einu sinni á dag .Hún stappaði í mig stálinu á  milli þess sem hún útskýrði hvað gerðist ef ég færi fram úr mér.   Mér fannst batinn vera ævintýralegur um leið og ég gerði mér grein fyrir að ég var mjög heppinn.   Fullt af tilviljunum réðu því að ég komst tiltölulega fljótt í meðferð. Það hefur bjargað því sem bjargað var.   Ég komst svo í göngudeildina á Grensás seinni vikurnar í sept.. Var 4 daga í hvorri viku og langar helgar sem hentaði mér vel.    Þar var ég frá kl.9 - 2 en hélt til á sjúkrahótelinu að öðru leyti. Teymið sem tók á móti mér á Grensás  samanstóð af talmeinafræðingi, sjúkraþjálfara, iðjuþjálfa hjúkrunarfræðingi og lækni. Hvert öðru snjallara í að koma fólki í lag.    Ég skynjaði það fljótt að þau höfðu öll áhyggjur af að ég færi of bratt í þetta, sérstaklega í tækjasalnum.   Ég náði þó samningi um að fá að fara þar tvær umferðir daglega með því að sleppa erfiðustu tækjunum  seinni umferðina. Það var svo ekkert verið að fylgjast með því.   Upphaflega átti ég að vera þarna 3 vikur en þetta gekk hratt.  Talmeinafræðingurinn sagði mér glaðhlakkalega að hún ætti ekki að gera mig betur máli farinn en ég hefði verið og útskrifaði mig.     Iðjuþjálfinn var orðin hin ánægðasta með hvernig hendin var orðin og sjúkraþjálfarinn sagði mér að ef ég kæmist í sjúkraþjálfun/tækjasal tvisvar í viku væri ég góður.   Sjálfur var ég hæstánægður með ástandið og ólmur að komast í sveitina.    Í dag er ég í fantaformi en það að lenda í svona uppákomu og sleppa svona vel breytir mörgu.   Maður lítur tilveruna allt öðrum augum eftir að hafa áttað sig á því að það er ekkert sjálfgefið.</description>
      <pubDate>Wed, 01 Apr 2020 20:25:17 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að detta út,- eða þannig.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/801264/</link>
      <description> Það fór margt um hugann laugardaginn 31 ág, sl. liggjandi inná  Lansanum í Fossvogi .     Málfarið illskiljanlegt , hægri hliðin orðin svo til stjórnlaus/lömuð  og orðinn ófær um að  kingja vökva og mat eðlilega.    Einkennin höfðu komið hægt og rólega daginn áður . Óstöðugleiki og þvoglumælgi minntu helst á þegar var tekið á því á þorrablótunum fyrir margt löngu.     Þegar stefndi í algjört óefni var ég studdur útí bíl og rennt suður á heilsugæslu. Þar var ég bankaður aðeins og spurður nokkurra spurninga,- svo var það forgangsakstur í bæinn.       Mér skildist að hvort sem um heilablæðingu eða blóðtappa væri að ræða skipti tíminn öllu máli. Allt framyfir 4 klst. frá áfallinu minnkaði batalíkurnar.       Þeim sem hefur sjaldan orðið misdægurt um æfina verður þetta talsvert áfall.Hinum líka.        Kippt útúr daglega amstrinu með látum og vissi reyndar ekkert um framhaldið og batalíkurnar.      Greiningin var blóðtappi í vinstra heilahveli með ofangreindum afleiðingum.         Hér er verk að vinna sagði læknir no 2 á stofuganginum á sunnudeginum og lét líklega með að ég ætti að ná þessu öllu til baka.   Eftir að hafa vorkennt mér fyrsta sólarhringinn fór ég að velta fyrir mér framhaldinu.    Ákvað einfaldlega að fara á fullt í að ná öllu sem tapast hefði, til baka( plan eitt) Plan tvö var ekki útfært í bili.    Göngugrind gekk bara vel, þó hægri fóturinn drægist nú bara með í fyrstu.Sjúkraþjálfarinn minn fullvissaði mig um að þetta kæmi allt til baka en það tæki tíma,- sumt mjög langan.    Markmiðin sem stefnt var á,  var að verða óhaltur, og langtímamarkmiðið að komast á hestbak aftur. (Fannst það að vísu dálítið fjarlægt þarna.)  Endurhæfingin gekk ótrúlega vel.     Ég beit það svo í mig að komast heim næstu helgi eftir áfallið. Það vakti nú ekki mikla hrifningu hjá þjálfara og læknateymi.     Þegar ég skipti á göngugrind og hækju á miðvikudegi og bjó til mjög trúverðuga ástæðu fyrir því að komast heim, þá var það samþykkt með semingi.    Ég hafði lofað því nokkrum sinnum á dag að detta ekki, og marglofaði því fyrir helgarorlofið.   Þetta var erfitt en samt ómetanlega mikils virði fyrir mig (held ég  Það var t.d. gríðarstór áfangi að ná að smyrja fyrstu brauðsneiðina .   Þó verkið væri mjög illa unnið og vinstri hendin notuð til að borða hana. Hundarnir hinsvegar þekktu mig varla.   Skildu ekkert í nýja málinu  mínu og það kom í ljós að allt flaut var horfið og ekki náðist einu sinni hljóð úr smalaflautunni.     Eftir helgina ákvað ég að sleppa hækjunni alveg og sjúkraþjálfarinn féllst að það þó hún væri á nálum  með það fyrst.    Var ekki mjög skriðdrjúgur fyrstu dagana en þetta kom hratt.      Mér hafði verið lofað því að ég færi ekki af spítalanum fyrr en ég kæmist á Grensás en það var allt fullt þar.   Meira um það næst( kannski).</description>
      <pubDate>Sat, 30 Nov 2019 20:00:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hundurinn og smalinn.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/798088/</link>
      <description>Þetta var stór og fallegur hundur.    Konan/eigandinn setti taum á hann við bílinn og hann hélt honum vel strekktum á leiðinni út í tamningarhólfið. Ég velti því fyrir mér hvernig hann myndi láta þegar hann kæmi auga á kindurnar í litla gerðinu/búrinu.         Gerði/tamningabúr, nota þetta mikið í dag og læt hundana vinna í kring um það.  Konan var búin að segja mér að hann væri hinn þjálasti í samvinnu, væri m.a. kominn með stoppskipun o.fl.    Þegar kindurnar kæmu í spilið lokaði hann hinsvegar eyrunum, væri ofan í þeim og réðist jafnvel á þær.    Þegar við komum innúr hliðinu og áttum eftir um 50 m. í kindurnar staldraði ég við,- leit á konuna og spurði eins og hálfviti.  Veistu hvað þið hundurinn eruð að gera??  Konan leit á mig, svo á hundinn (sem stóð með tauminn stríðþaninn) og svaraði með semingi.. Nú ég er að fara með hundinn að sýna þér hann í kindum.    Nú setti ég upp trúverðuga svipinn og sagði að bæði ég og hundurinn,- sérstaklega hundurinn værum þeirrar skoðunar að hundurinn væri að fara með hana í kindur. Ekki hún með hann.Hann liti þannig á að hann réði ferðinni.   Hann væri að fara með hana í kindurnar. Hann ætti þessar kindur og þyrfti ekkert að hlusta á aðra með hvað hann væri að gera.   Ef hún væri að fara með hann í kindur ætti hún að ráða ferðinni vera á undan og stjórna aðgerðum. Konan leit á hundinn sem var kominn í ham ,- keypti þetta greinilega og spurði  hvað þá ætti að gera?   Ég hélt að þetta gæti verið einfalt mál sérstaklega ef stoppskipun væri komin  . Við þyrftum bara að sannfæra rakkann um hver ætti kindurnar og hvað hann mætti koma nálægt þeim til að byrja með.  Sagði henni svo að sleppa honum þegar ég væri kominn að hólfinu.  25 mín. seinna hringfór seppinn gerðið í um 20 m. fjarlægð, hlýddi stoppskipun vel og var orðinn klár í hliðarskipanir.   Þetta er kraftaverk sagði konan ánægð og ég var eiginlega sammála því, en oftast getur þetta prógram tekið 2 - 4 kennslutíma eða enn lengri tíma ef um virkilega óhlýðna eða skemmda hunda er að ræða.    Það sem ég var ánægðastur með að þetta var allt gert á lágu nótunum nema stoppið. Þar þurfti að hvessa sig aðeins þar til það fór að virka.   En semsagt þetta var hlýðinn og meðfærilegur hundur með góða athyglisgáfu,- fljótur að læra, - og óskemmdur. </description>
      <pubDate>Sun, 04 Aug 2019 21:52:41 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Seigur 12 mán.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/797954/</link>
      <description>Í síðasta gotinu undan Sweep vakti einn rakkinn fljótlega athygli mína vegna ýmissa hluta. Það var t.d.ekki nóg með að hann færi langfyrstur að brölta útúr gotstíunni heldur hélt hann því áfram með ótrúlegri seiglu og útsjónarsemi,eftir að ég fór að vinna í því að halda honum inni.      Þegar hann klifraði svo að lokum yfir metersháa möskvagrind setti ég loksins fjöl á brúnina til að loka málinu.??.     Ég hafði ákveðið að láta alla rakkana en á síðustu metrunum stóðst ég ekki mátið, skírði hann Seig og hætti við söluna á honum. Í gær héldum við svo upp á ársafmælið hans með videóinu hér fyrir neðan.    Seigur er hundur sem myndi henta mér ákaflega vel. Áhuginn alveg í efri mörkunum,harðskeyttur og fylginn sér. Þar sem ég er ofhaldinn af góðum hundum er Seigur taminn með það í huga að einhver sérvalinn muni njóta krafta hans í framtíðinni. Slóð á hann í æfingu á 12 mán. afmælinu   Smella  hér.</description>
      <pubDate>Tue, 30 Jul 2019 21:27:42 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Sauðburður 2019</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/795853/</link>
      <description>Það er stafalogn. 8 gr. hiti .Skýjað og rennblautt á eftir rigningu gærdagsins. Klukkan er 3.15  þegar ég geng að fjárhúsunum við háværan nætursöng fuglaflórunnar.    Eina hljóðið sem berst á móti mér þegar inn er komið er kumrið í nýbornum mæðgum sem eru að leggja lokatungu á.að þrífa lömbin sín. Farið að síga á seinni hluta sauðburðar sem hefur gengið mjög vel.Tíðarfarið er svo alveg frábært . Munur eða martröðin fyrir ári. Kominn gróður og ekki seinna vænna að fara að drífa féð út.                   Þessar fara út í dag.   Það er klaufsnyrtingin ásamt smákulda eða svona kælingarkasti sem hefur hægt á okkur við það.       Ekki seinna vænna því nú er húsrýmið fullnýtt þetta árið. Nú liggur fyrir að gefa lambfénu miðnæturgjöfina, hálma og fara yfir brynninguna. Síðan er notaleg kaffipása ef þær óbornu leyfa það.  Já , þetta er svona morgun sem 20 mín. kríunni er  sleppt.   Tamningahópurinn hefur verið í þriggja vikna fríi. Nú fer því að ljúka því taka þarf smátörn í heimahundum. Nokkur sem verið er að leggja lokahönd á, áður en þau hverfa á vit nýrra ævintýra.   </description>
      <pubDate>Tue, 14 May 2019 04:52:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Tamningar og tíðarfar.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/791887/</link>
      <description>Eftir einmunatíð í tamningarnar fram að áramótum skipti um og síðan hafa snjóalög og ótíð slegið á alla útivinnu, nema í gerði við fjárhús.  Inniaðstaðan og gerðið nýtast vel í frumvinnuna en svo vil ég komast út á víðan völl með framhaldið.    Sem betur fer er stutt að senda heim í námsfrí það sem ég er með þessa dagana.    Svo er bara að bíða eftir betri tíð með blóm í haga eða þannig.  Systkinin  sem ég hélt eftir úr síðasta goti eru komin vel af stað þó þau séu ekki nema sjö mánaða. Þau eru tamin með það fyrir augum að lenda hjá fólki sem ekki er vant mikið tömdu. Engin keppnistamning á þeim  .     Sem betur fer eru þau bæði með yfirvegað vinnulag , skemmtilega ágeng/ákveðin og meðfærileg á allan hátt.    Það er reynt að virkja  þá eiginleika  með lágmarksafskiptasemi  ekki síst vegna þess hve þau eru ung.  Þegar alvöru útivinna hefst kemur í ljós hvernig þau bregðast við lengri vinnufjarlægð og þau slípuð meira í takt við það.   Til að gera eitthvað í harðindunum prófaði ég svo að vinna með þau saman í dag. Hér sést tveggja mín. myndbrot af því.    Smella  Hér.</description>
      <pubDate>Sun, 10 Feb 2019 20:55:27 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Mikilvæg skipun eða ??</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/790487/</link>
      <description>    Það hefur talsvert vatn runnið til sjávar síðan helstu hundaskipanirnar hjá mér voru " urrdan eða bíttann ".     Nú er auðvelt að rökstyðja það að ýmsar skipanir séu þýðingarmeiri en aðrar.  Í reynd er það þannig þegar menn hafa kynnst góðum tömdum hundum  er erfitt að segja að þessi eða hin skipunin sé minna virði en önnur.    Ein af þeim skipunum sem ég nota ótrúlega oft er " aftur " skipun. Þ.e. hundurinn er látinn snúa frá kindum sem hann er að vinna við og finna kindur sem ýmist hafa orðið eftir í hita leiksins eða verið utan sjónsviðs hundsins í upphafi.   Þegar kominn er á ríkur skilningur milli smala og hunds er ótrúlega auðvelt að vísa hundi í rétta átt .    Þá skiptir litlu þó langt sé í kindurnar og hundurinn muni ekki sjá þær fyrr en eftir talsvert úthlaup.  Hér er örstutt myndbrot sem sýnir þessa skipun  í vinnu.    Það sýnir jafnframt hvernig tveir tamdir hundar hafa lært af sjálfum sér að vinna saman að ýmsum verkefnum. Smella  hér. Það er svo sáraeinfalt að kenna þessa skipun og lítill tími sem fer í það.</description>
      <pubDate>Fri, 21 Dec 2018 21:35:52 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Já. vilt þú keppnistamningu eða ???</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/789360/</link>
      <description> Tamning og tamning getur alveg verið sitthvað.              Þegar hvolpur er tekinn í 7 - 30 daga tamningu  reynir maður að komast eins langt og hægt er með það sem nýtist eigandanum best. Allt snurfus og pjatt er látið bíða.     Það fer svo eftir því hvernig hæfileikum nemandinn er gæddur hversu miklu tamningin skilar.     Í algjörum undantekningartilfellum spyr ég eigandann hvort það sé stefnt að því að keppnistemja dýrið.  Þó ég viti kannski  svarið skapast umræðugrundvöllur fyrir spjall um vandaðri  tamningu.    Keppnistamning er bara orð sem ég nota fyrir metnaðarfulla tamningu sem skilar hundi sem ræður við fjölhæfa nákvæmnisvinnu við allt sem kemur uppá við notkun á einum hundi.      Keppnisbrautin er alltaf spennandi viðfangsefni en er fyrir mér lítils virði miðað við það sem alvöru/ erfiðar smalamennskur bjóða uppá .Tekið skal  fram að sé hundurinn ekki þeim kostum búinn að ráða við slíka vinnu skal  leita að betri ræktun í verkefnið.   Hér er örstutt myndband af rúmlega 5 mánaða hvolpi sem er tilbúinn í létta grunntamningu.     Eftir nokkur skipti í kindavinnu þykist ég  nokkurnveginn vita hvað hægt sé að gera úr honum.( Er sá fyrsti úr þriðja gotinu sem ég tem undan Sweep.  )   Ég mun temja hann þegar  gefur,  fram á sumar . Í júlí mun hann væntanlega fara í reynsluvist til kaupanda. Næsta haust mun hann svo geta sitthvað í haustraginu, - ef guð lofar.     Þegar ég er að spá í hvolpana í upphafi er ég með allskonar viðmiðanir sem ég hef fyrir mig.    Þessi á bandinu  Seigur frá Dalsmynni, er t.d. með einkunnina ákveðinn,- eða mjög ákveðinn fyrir eiginleika sem ég legg mikið uppúr. Maxið  hjá mér í því geni, er " glerharður.    Sú einkunn hentar ekki öllum notendum og næsta einkunn fyrir ofan er " bilaður í hausnum".  Ég er vaxinn uppúr því að leggja vinnu í dýr sem eru í þeim einkunnarskala. Á þessu stutta myndbandi hér á eftir sjáið þið Seig sem er með gott vinnulag ( fyrir það sem hann er hannaður fyrir  . )   Yfirvegaður með ásættanlega hlýðni. Ekkert stress.   Mjög mikinn vinnuáhuga sem á eftir að aukast ,- samt án vandræða.  Þarna eru engin vandamál á ferðinni sem munu tefja tamninguna.  Dæmigert Sweepsafkvæmi með tíkum úr Tinnalínunni.. ( Með sárafáum + eða - undantekningum    Smella  Hér. </description>
      <pubDate>Mon, 17 Dec 2018 17:32:37 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Örnámskeið, - og allskonar.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/788798/</link>
      <description>Það hefur allt verið að gerast hjá mér á árinu og margt skemmtilegt framundan. Nú mun ég m.a. fara á fullt í að sinna aðaláhugamálinu.     Vinna að því að sem flestir hundar verði nothæfir í það sem þeir eru ræktaðir til.     Það geri ég með ræktun , tamningu og leiðbeiningum til þeirra sem það vilja.  Gotið undan Korku og Sweep mun koma sterkt inn næsta haust orðið tveggja ára.    Ég mun bjóða upp á örnámskeið þar sem 2 - 3 geta tekið sig saman og mætt fyrirvaralítið í hvolpavinnu og spjall.                      Frumtamning í stóru útigerði.   Það verður í boði að koma hvolpi í 7 - 10 daga startvinnu  og síðan væri eigandanum leiðbeint með framhaldið eins og þörf væri á.                    Frumtamning í inniaðstöðu.  Meiri tamning fyrir þá sem það hentaði.    Reynslan hefur kennt mér hversu nauðsynlegt er í mörgum tilvikum að fylgja tamningu eftir með leiðsögn og eða námskeiðum. Það verður gert.     Síðan verða trúlega í boði dagsnámskeið fyrir þá sem eru á svipuðu róli í þessu prógrammi.     Það er svo ljóst að svona þjónusta  virkar einungis innan ákveðins radíuss frá mér.    Það vantar hinsvegar helling af nothæfum hundum innan hans svo það verður gaman að sjá hvað gerist. </description>
      <pubDate>Tue, 27 Nov 2018 19:45:04 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hvolpur til sölu.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/783096/</link>
      <description>SELDUR. Ef þú ert í alvöru  að spá í að koma þér upp góðum fjárhundi þá er rakki eftir af þessu goti. Sjá  HÉR Móðirin er Aska frá Miðhrauni. Systir Smala og Korku að móðurinni. Einstaklega skemmtileg á heimili. Glerhörð  með mikinn áhuga og frábært meðfætt vinnulag. Fljóttamin og skemmtilegur fjárhundur.Faðirinn er Sweep innfl. Þetta er fjórða gotið hans hérlendis.  Hann er að koma prýðilega út í tveim fyrstu gotunum sem búið er að frumtemja.  Gefur skemmtilega karaktera, hlýðna og vandamálalausa utan vinnu.( Eftir að þau eru komin til vits og þroska ) Ákveðin eða mjög ákveðin vinnudýr með allt í kollinum sem góður fjárhundur þarfnast. Yfirveguð og frekar skemmtileg í tamningu. Vinnuskot með Sweep . HÉR  Rakkinn verður seldur með skilyrðislausri ábyrgð eins og allir hvolpar hjá mér.  Hægt að skila honum og fá kaupverð endurgreitt til eins árs aldurs. Hægt er að semja um tamningu ef áhugi er á því.    Allt frá einni viku til einhverra mánaða.   Tamningu fylgir svo dagsnámskeið í framhaldinu.  Leiðbeiningar um uppeldið og tamningu/þjálfun fylgir með í sölunni eins lengi og kaupandi hefur áhuga á slíku.Verðið er aððeins 120.000kr + vsk.Ef keyptur er td. pakki með mánaðartamningu  og dagsnámskeiði er verðið 180.000 kr.+vsk. Þá yrði 90.000 kr +vsk.greiddur við afhendingu, hitt að lokinni tamningu og námskeiði.   Í því tilviki kæmi rakkinn í tamningu í feb- mars n.k. og svo myndi eigandinn hafa sumarið til að vinna hann fyrir haustið.  Frekari upplýsingar veittar annaðhvort í einkaskilaboðum á fésinu eða í síma 6948020. </description>
      <pubDate>Sat, 11 Aug 2018 21:37:02 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Mánaðartamning,- hverju skilar hún ?</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/777767/</link>
      <description>   Það er ekki einfalt að svara því. Engir tveir hundar eins og eigendurnir eins misjafnir og þeir eru margir.       Eins og ég geri þetta í dag reyni ég að komast eins langt með hvolpinn í grunnskipunum og ég get.   Ég horfi samt líka á hvað ég held að henti eigandanum best að koma inn í hausinn á hvolpinum.   Það sem ég vil samt að sé komið, er að hægt sé að vinna við kindur án þess að þurfa taum.  Kalla hvolpinn til mín eða frá kindunum, vera kominn vel af stað með hliðarskipanir og byrjaður að senda hann út að sækja hóp.    Vel ræktaður hvolpur kemst yfirleitt létt í gegnum þennan pakka en öll vandamál, eitthvað sem þarf að venja hann af eða vinnulag sem þarf að kenna, er fljótt að setja strik í reikninginn.   Uppeldið getur skipt verulegu máli með árangurinn þessar vikur.   Hvolpur sem hefur hlotið gott uppeldi, verið sinnt og látinn hlýða þó það séu ekki nema einhver smáatrið í daglega lífinu skipta máli.     Kennt að teymast, bíða eftir matnum, fara ekki á undan út um dyr, ekki hleypt útúr búri fyrr en hann situr kyrr o.sv. frv. skipta ótrúlegu máli.  Svona uppeldi skilar móttækilegum hvolpi sem hlustar og hlýðir og er mun fljótari að læra.    Hvolpurinn sem er látinn ala sig upp sjálfur, sleppt út að morgni, -nú eða bundinn daglangt, gefið að éta en annars látinn eiga sig er lengi að læra að hlýða og hlusta og er frekar skilningssljór til að byrja með.  Ætla að sleppa að ræða hvað það þýðir ef hvolpurinn hefur fengið röng skilaboð í uppeldinu hvernig hann eigi að umgangast kindur. Bannað eitthvað sem hann á síðan  að gera í upphafi tamningar  .   Hérna á eftir er myndband af tík sem ég er að skila af mér eftir mánaðartamningu.  Ég er mjög ánægður með hvað hún er komin langt þó óvíst sé að eigandinn verði sammála  .    Þetta  finnst mér ágætt dæmi um að farið var eftir leiðbeiningum um uppeldi ásamt því að " hausinn á þessari var í mjög góðu lagi".   Hún var með vinnulagið , góða heyrn og fljót að læra.  Það er alltaf að bæta í áhugann en hún er ekki með þeim harðskeyttustu undan Sweep.  Á samt eftir að læra að vaða í eftir skipun ef spilast rétt úr henni. Hér er svo slóðin á bíóið.SMELLA HÉR</description>
      <pubDate>Mon, 09 Apr 2018 20:37:33 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Endirinn skyldi í upphafi skoða .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/777491/</link>
      <description>  Nú er ég kominn með fyrstu hvolpana undan Sweep og Korku í tamningu. Þeir eru að verða 8 mán.     Í tilefni þess fór ég að grúska í gömlum myndböndum en það er til ótrúlegt magn af þeim, mislélegum að gæðum.               Ég hafði virkilega gaman af að grafa upp þetta 5 ára gamla band af Korku tæplega tveggja ára.   Rifjaðist upp fyrir mér hvað hún var auðtamin. Allt vinnulag meðfætt. Þetta vinnulag hefur svo breyst í gegnum árin.    Mér finnst  þessi mikla vinnufjarlægð ekki mjög praktísk á erfiðum smaladegi og hef því þrengt það , kannski ómeðvitað.   Finnst reyndar best að svona vinnufjarlægð sé meðfædd og koma sér síðan upp skipun sem þrengir hundinn, ef á að spara aukaspor í úthlaupi. Korka virtist vera mjög meðvituð um þetta sjálf, þegar hún fór að slípast í puðinu.  Í tamningum fyrir aðra reyni ég bara að ná lágmarks vinnufjarlægð því mér finnst annað nám brýnna þessa fáu daga sem ég er með slíka hunda undir höndum. Hér er semsagt gamla bandið. SMELLA HÉR Síðan eru hér nokkur vinnuskot með henni til að sýna dæmi um litla þörf fyrir að bruðla með orku í einhver flottheit í fjallinu. SMELLA HÉR Já , - svo gæti kannski aðeins hugsast að ég fari  yfir stöðuna á fyrra gotinu undan Sweep og kynni jafnvel eitthvað af því sem nothæft kann að finnast úr gotinu undan Korku og Sweep áður en líkur.  Til að forðast misskilning er ekki á dagskrá að para Korku aftur í bráð.  </description>
      <pubDate>Mon, 02 Apr 2018 21:28:52 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hin göfugu markmið.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/776954/</link>
      <description>   Þó maður tali fjálglega um hin ýmsu markmið sem stefnt sé að með misjöfnum árangri  eru þau oftast góð í grunninn. Eða þannig.   Ég er svona pínu áhugamaður um fjárhundaræktunina en hélt mig lengi vel til hlés þar .   Annarsvegar vegna viðhorfs margra til ræktunarinnar og verðlagsins á velræktuðum hvolpum.   Hinsvegar af því að mér líkaði illa að ekkert yrði úr hvolpum frá mér.   Þ.e.a.s þeim sem höfðu eitthvað sem hægt var að vinna úr.     Nú er þetta allt að verða alvöru hjá mér, komin með ræktunardýr sem ég hef trú á .  Ásamt aðstöðu til að ræktunar, uppeldis og tamninga.    Hvolparnir eru helst seldir til aðila sem ég treysti til að gera eitthvað úr þeim. Annars til áhugasamra  sem eru tilbúnir að kaupa starttamningu og fylgja henni síðan eftir .   Starttamningunni fylgja 1 - 2 námskeið og öll sú ráðgjöf í uppeldi og tamningu sem eftir er leitað og ég get veitt.     Það var blásið til eins slíks námskeiðs á sunnudaginn þar sem mættu 2 hundar úr 13 mán . goti og fjögur st. úr því 7 mán.    Eigandi annars  eldri hundsins var að taka á móti honum eftir 1 mán. tamningu.Hinn er í tamningu en eigandinn tók daginn í að ná tökum á honum.    Þessir tveir eru með verulega mikinn áhuga. Annar ágætlega ákveðinn og hinn mjög, - með stórum staf.   Hér er slóð á þá síðarnefndu. Verið að slípa þá saman í stoppskipuninni.  Smella hér .   Í 7 mán. hópnum voru þrjú  farin að virka en sá fjórði hann Smali leit ekki vel út í morgunsárið.    Skottstaðan var  langt frá því sem hún átti að vera og annað eftir því.   Það rættist samt svo vel úr honum að það var splæst á hann 4 rennslinu í lokin.Hér er slóðin á það.   Smella hér.    Spái því að Smali verði ekki ólíkur mömmu sinni þegar fram líða stundir ( ekki slæmt ) og ljóst að eigandinn er fullfær um að temja hann sjálfur.   Eigandi Skálmar mætti til að taka stöðuna á henni.   Hér er hann í lokarennslinu og er nokkuð sáttur enda Skálm dálítið uppáhalds á ýmsum vígstöðvum  .Skemmtilegt myndbrot af henni . smella hér Já,- svo þessi langloka sé nú dregin saman eru markmiðin skýr.   Rækta nothæfa fjárhunda og fylgja því eftir að þeir verði tamdir og notaðir. Svo er það spurningin endalausa um markmiðin og árangurinn. </description>
      <pubDate>Wed, 21 Mar 2018 20:56:45 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fósturtalningin og ræktunarmarkmiðin.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/775773/</link>
      <description>    Eins og í fjárhundaræktuninni eru markmiðin skýr í sauðfjárrækt og þar er frjósemin alls ekki undanskilin. Í fjárhundadæminu er ég að vísu allsráðandi en talsvert vantar uppá það í sauðfénu sem betur fer  . En takmarkið í frjóseminni er semsagt að gemsarnir séu allir með einu en restin með tveimur.   Ekkert einlembu eða fleirlembukjaftæði í þeim markmiðum.     Það er hinsvegar einhvernveginn þannig með þessi ræktunarmarkmið að þar liggja vegir til allra átta og vandratað á þann rétta . Bubbi kom semsagt að telja á dögunum. Það gekk  fljótt og vel og niðurstaðan var þessi.  Oft verið verri  og heildarmarkmiðið hjá þessu fullorðna nærri lagi en allt í klessu hjá gemlingiunum. Þessi prímadonna fór í jólafrí til vina minna á Austurbakkanum til að auka líkurnar á einhverju skrautlegu.  Þrjú þar, svo ávöxtunin er góð  á lausafénu þeim megin . Og svei mér þá ef maður komst ekki aðeins í sauðburðarfíling þegar ég fletti framhjá þessari mynd í albúminu. En lægðin  sem nálgast okkur á ofurhraða þessa stundina mun örugglega koma mér niður á jörðina hvað það varðar í fyrramáli.  </description>
      <pubDate>Tue, 20 Feb 2018 20:01:34 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að kenna flautuskipun.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774956/</link>
      <description> Ég er búinn að fá 3 fyrirspurnir/spjall um flautuskipanir á nýbyrjuðu ári. Sem er talsvert meira en á öllu síðasta ári .   Ég er  hættur að kenna  söluhundum eða því sem ég tem fyrir aðra, skipanirnar nema sé sérstaklega beðið um það. Fékk  einhvernveginn á tilfinninguna að það nýttist ekki sem skyldi   .   Byrja svo ekki á flautunni fyrr en töluðu skipanirnar eru komnar vel á veg.  Eftir að ég fór að nota bendingar /táknmál allrafyrst í tamningunni er þetta hinsvegar mjög auðvelt og fljótlegt, þó þarna eins og í allri þjálfun sé það æfingin sem skapar meistarann. Stjórna semsagt með bendingunum ásamt flautinu til að byrja með.  Fyrir þá sem eru að velta þessu fyrir sér set ég hér inn myndband af æfingu frá síðasta vetri.  Þarna er ég að æfa stopp, hægri og vinstri ásamt nær skipunum.  Á fulltömdum hundi sem stjórnað er með flauti er svo bætt við ýmsum blæbrigðum.  T.d. hægja á þeim niður í mismikinn hraða með misháu stoppflauti.s.frv. Á myndbandinu er sýndur tími  tvö í flautukennslu.  Nem. náði stoppflautinu og nær flautinu mjög fljótt sem gerist oftast. Hinum skipununum var stjórnað með bendingum ásamt flautunni.  Og þó  ég geri þetta svona og nota þessa tóna, þá er ekkert sem segir að aðrir geri þetta ekki öðruvísi og miklu betur  .Gjörið þið svo vel. HÉR</description>
      <pubDate>Thu, 01 Feb 2018 20:35:16 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Góðu genin,- og öll hin.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774673/</link>
      <description>  Ég hafði hvorki heyrt bóndann né séð en vissi heilmikið um hann þegar hann kynnti sig.Sama hefur eflaust gilt hjá honum varðandi mig . Svona er ísland í dag.   Bóndinn kom sér strax að efninu. Hann átti hund sem var að verða 8 ára og nú vildi hann fara að huga að endurnýjuninni.  Hver væri staðan í hvolpamálum hjá mér.   Jú. ég reiknaði með allavega 1 - kannski 2 gotum á árinu.   Aðspurður lýsti ég síðan væntanlegum mæðrum. Báðar 3 ára og hefðu ekki gotið áður.  Við ræddum fram og til baka um kosti og galla þessarra væntanlegu mæðra,ásamt  ýmsum gullkornum  almennt um ræktunina. Síðan  mælti ég frekar með hvolpi fyrir hann  undan þeirri sem yrði örugglega reynt að para. Hann vildi fá skýringu á því. Ég spurði hann á móti hvort hann væri ekki á þeirri línunni, að því meira sem haft væri fyrir tamningunni, því betri yrði hundurinn.   Hefði betur sleppt þessu því nú fékk ég smá fyrirlestur um muninn á þessum auðtömdu aumingjum sem sjaldnast yrðu til neins og alvöru hundum.   Og eins og þið vitið hefur viðskiptavinurinn alltaf rétt fyrir sér.  Ég sleppti því alveg að hampa kenningunni um muninn á grimmd og ákveðni.  Sterkri skapgerð og stressi og taugaveiklun o.sv. frv. enda hafa alltaf báðir rétt fyrir sér þegar deilt eru um ræktun og tamningaaðferðir.  Tók bara fram að trúlega þyrfti að hafa aðeins meira fyrir sumum hvolpanna úr gotinu sem ég hélt að hentaði honum betur.  En bæði ættu að verða vandræðalaus fyrir þann sem með kynni að fara Við slitum svo talinu fullkomlega sáttir.  Þetta er alvörubóndi og spurði því hvorki um verð né skilmála, - enda sleppti hann því að panta hvolp.    Ég var honum reyndar fullkomlega sammála um að það vanti stundum óþarflega mikið af allskonar, í óþarflega marga hvolpa í ræktuninni.  Sem endar þá stundum með því að þeir verða ekki til neins.  Ósammála honum um allt hitt.  Einhvernveginn er það  þannig að þegar ég þarf að eyða meiri tíma í tamningu á einum heldur en öðrum er það undantekingalítið vegna þess að ég þarf að kenna honum eitthvað sem vantar í vinnulagið.  Nú eða venja hann af einhverju sem ekki er ætlast til að góður fjárhundur sýni í notkuninni. Skessa frá Hæl er dæmi um ágætis fjárhund sem var tiltölulega auðveld og vandamálalaus í tamningu.  Vaskur sonur hennar er hinsvegar dæmi um virkilega erfiðan hund sem tók langan tíma að temja. Gallarnir sem ég glímdi við í honum voru alveg óviðkomandi góðu punktunum sem voru jú fyrir hendi .   Reyndar kunni ég enn minni í tamningunni þá en nú  en það er önnur saga. Mér tókst aldrei að halda eftir  undan Skessu afkvæmi sem mér líkað fyllilega við.   Skemmtileg tilviljun varð hinsvegar til þess að mér áskotnaðist sonarsonur alsystur hennar. Sá hét Tinni frá Staðarhúsum. Útaf honum byggist svo ræktunin í dag. Svo ég fari nú í hring er Tinni kannski dæmi um að stundum er kannski nauðsynlegt að fara útfyrir þægindarammann til að halda við góðu genunum. Garrý er nefnilega betri en enginn.  kominn í annan og þriðja  lið. Þegar  búið er að rækta út gallana sem fylgdu honum .   Korka og Smali frá Miðhrauni undan  Tinna, eru gott dæmi um afbragðs fjárhunda sem voru vandamálalaus og sjálfgerð í tamningu. Hálfsystir Korku, Aska frá Miðhrauni sem er sonardóttir Tinna verður svo kynnt til leiks fljótlega.  Skemmtilegt dæmi um auðtamið öflugt eintak.  Ég hef oft gaman af að sletta því fram að þessi eða hinn sé"góður í hausnum."  Von að fólki líki það misvel.   En þegar ég tala um að hundar séu MJÖG góðir í hausnum á ég við sterka skapgerð ( ekkert stress) ásamt fullt af góðum genum sem innihalda vinnulag, áhuga ,ákveðni ( ekki grimmd) hlýðni  og nefndu það bara. Hund sem aðeins þarf að  skilja það sem ég segi honum. þá vinnur hann úr því. Enginn má skilja þetta þannig að ég sé að rækta slíka hunda í stórum stíl.   Þó markmiðið sé alveg kýrskýrt er leiðin vandrötuð og hlykkjótt.  Amen   </description>
      <pubDate>Thu, 25 Jan 2018 21:52:26 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Þessir orðnir ársgamlir :)</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774610/</link>
      <description>Slóð á afmælissjóið .  Smella hér</description>
      <pubDate>Wed, 24 Jan 2018 15:12:39 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Sweep. Fyrsta got.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774487/</link>
      <description>Já ,- það er fyrsta gotið undan Sweep.  Þó fyrstu kindatímarnir í tamningunni segi  ekki alla söguna segja þeir mér samt heilmikið. Hef að vísu upplifað veruleg frávik frá vísdómsspánum í báðar áttir en samt  . Úr þessu 7 hvolpa goti er ég búinn að temja  6 í viku til 10 daga . Á aldrinum 8 - 10 mán.                                      Rakkarnir í hópnum.  Ég hafði lagt áherslu á það við  kaupendurna að ég vildi fá þá alveg ferska í tamninguna.   Þ.e.a.s. ef hvolpurinn færi að gera eitthvað við fé sem eigandanum líkaði ekki,skyldi hann halda honum frá fénu,- ekki fara að siða hann til.  Hvolparnir voru á slæmum aldri þegar fé fór af húsi.4 -5 mán. Flestir komnir með áhuga og sumir þeirra sáust lítt fyrir.   Sem betur fór létu þeir oftast duga að hringfara fé slyppu þeir í það og voru dæmi þess að tæki einhverja klukkutíma að koma höndum yfir  þá í verstu tilvikunum.  Eitt slæmt óhapp sem kom upp, var þó einu of mikið.    7 vikna gamlir voru þeir atferlisprófaðir. Prófið fór þannig fram að þeim var sleppt einum og einum í rými þar sem ókunnugur maður beið þeirra.    Hann lagði síðan fyrir þá nokkurskonar próf í 10 atriðum. Niðurstaðan var í stuttu máli sú að allir komu hvolparnir vel útúr prófinu og voru ótrúlega líkir.   Einn hrökk dálitið illa við í síðustu þrautinni og hætti og fór. Þeim hélt ég eftir úr gotinu ( Bokki ).     Það er skemmst frá því að segja að í fyrstu kennslustundunum varð útkoman eins.  Ótrúlega lítill munur á milli þessarra byrjenda sem höfðu alist upp sitt í hvoru lagi.   Allir komnir með talsverðan/mikinn  vinnuáhuga. Alveg stresslausir réðust flestir nokkrum sinnum á kindurnar en hringfóru þær síðan með mismikilli yfirvegun. Sumir eins vítt frá þeim og gerðið leyfði, aðrir nær. Allir skemmtilega ágengir við fé og a.m.k 4 þeirra verða trúlega  mjög  ákveðnir.Og þetta eru allt " harðhausar" . Engin hætta á að þeir forði sér heim þó þjálfarinn sleppi sér og komist upp í háa céið.   Þessi er með ákveðnari hvolpum sem ég hef byrjað með.  Veður glerharður og yfirvegaður beint framaní ef kindin stoppar á móti honum.  Spurning hvernig það þróast .Slóðin á atferlisprófið hjá honum HÉR   Eigendurnir báru þeim nokkuð vel söguna í uppeldinu. Rólegir karakterar, hlýðnir og eyðilögðu alla skó sem þeir komust í auk annarra prakkarastrika    Stefnt er að því að ljúka mánaðartamningunni fyrir marslok ef guð og tíðarfar lofar. Þá verður auðvitað í framhaldinu  tínt til allt það neikvæða sem komið hefur í ljós  í tamningunni.   Nema hvað  Já. Smá myndbrot af Bokka 6 mán. HÉR</description>
      <pubDate>Sun, 21 Jan 2018 20:32:37 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Bonnie ræktunartík.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774360/</link>
      <description>  Bonnie verður 3 ára í maí. Undan Korku frá Miðhrauni og Dreka frá Húsatóftum.   Ég ákvað í upphafi tamningar að hún yrði ekki seld í bili. Yrði tekin í ræktun.Hún er ISDS skráð, með góða útkomu úr DNA CEA testi og mjaðmamyndun.   Hún varð svo útundan í tamningarharkinu og vantar dálítið á að hún sé fulltamin.  Þetta er skemmtileg tík í umgengni, dálítið sjálfstæð en mikill karakter og vandamálalaus . Aðeins svona kaldlynd og er ekki að sækjast eftir óþarfa knúsi.   Helsti gallinn er að hún er yfirgangsöm við þá hunda sem minna mega sín og veldur því að ég skipti hópnum í lausagöngunni .   Í vinnunni er hún ákveðin, með góða meðfædda vinnufjarlægð  o. fl. ,-  vandamálalaus í tamningunni.   Yfirveguð og öryggið uppmálað. Ekkert stress.  Ein af þessum týpum sem ég segi að sé með útgeislun  sem virkar.    Gallinn við hana er að yfirvegunin  er fullmikil sérstaklega þegar eitthvað er í gangi sem hún heldur að eigi að vanda sig við.   Ég  er búinn að vinna hana útúr þessu að mestu. Á síðan eftir að víkka hana aðeins í úthlaupi en það verður lítið mál.   Þegar ég valdi Sweep í ræktunina hjá mér, horfði ég m.a. á það að ég þyrfti aðeins að fara til baka með yfirvegunina og hafði Bonnie sérstaklega í huga .     Nú sýnist mér að þó Sweep sé með eindæmum viðbragðssnöggur og hraður í vinnu, gefur  hann  afkvæmi sem eru frekar eða mjög yfirveguð.  Spurning hvað ég geri í því . Stefni samt að því að para þau saman á árinu.Slóð á myndbrot af Bonnie í æfingu. SMELLA HÉR</description>
      <pubDate>Thu, 18 Jan 2018 21:50:24 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Ótitlað</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774179/</link>
      <description> Korka nokkur vinnuskot haustið 2016 Smella hér.Sweep. nokkur vinnuskotSmella hér</description>
      <pubDate>Sun, 14 Jan 2018 22:02:43 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hundaannállinn 2017.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/774052/</link>
      <description>  Ræktunarplönin sem voru  í  gangi fyrir  árið 2017 gengu ágætlega  eftir.    16 jan. skaust fyrsta gotið undan Sweep hérlendis, í heiminn.   Móðirin var Frekja frá Ráskukoti sem var leigð í verkið.  Hún er undan  Tinna frá Dalsmynni sem ég met mikils, þó eigandinn sé óþarflega hlédrægur þegar að hólinu kemur .    Frekja hafði verið í námi hjá mér og ég stóðst ekki mátið að sjá hvað kæmu  í ljós ef þau Sweep rugluðu saman genunum.                              Sweep að urra á afkvæmin.   Útkoman var 4 tíkur og 3 rakkar.    4 hvolpanna voru seldir með mánaðartamningu eða meira.  Eiganda þess fimmta var treyst til að temja tíkina sína enda í hóflegri fjarlægð til þess að ég gæti haft puttana á verkinu.    Sá sjötti var keyptur af einni í topp 10 hópi bestu þjálfara landsins og er í kennsluprógrömmum sem eru víðsfjarri sauðkindinni ( ennþá ).                                 Bokki snillingur.   Sá sjöundi skaust aðeins í prufuferð til kunningja en kom svo aftur til föðurhúsanna. Það fer svo alveg prýðilega á með okkur.   Nú er ég búinn að taka viku til 10 daga prufu á þeim 6 sem fara í kindastússið. Þau eiga svo að hafa lokið mánaðarferlinu hjá mér í marslok.    Hvolparnir voru seldir með skilarétti til eins árs aldurs en það eru engar líkur á að reyni á það í þetta  sinn   Korka gaut svo 10 ág. 4 tíkum og 3 rökkum.    Þau munu trúlega öll koma  í tamningu til lengri eða skemmri tíma. Sumir strax og fyrra gotið verður afgreitt, aðrir í sumar.                      Skessa   Úr gotinu  hélt ég eftir einni tík .      Svo er það spurningin hversu mörgum systkinum hennar verður skilað af hundfúlum eigendum .  Hérna er svo myndbrot af Skessu og Skálm systir hennar rétt að verða 5 mán. Skálm gæti verið klár í tamningu þó hún verði nú geymd eitthvað og Skessa er farin að grilla í ljósið.   Smella hér.    Í næsta eða þarnæsta bloggi mun ég leggja ( algjörlega hlutlaust   ) mat  á hvernig þessi got koma mér fyrir sjónir.  </description>
      <pubDate>Thu, 11 Jan 2018 20:08:45 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fjárrögunardagurinn mikli.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769901/</link>
      <description> Eftir að búið er að ná fénu saman ( þriggja daga leit) er tekinn dagur í rögunina.   Þar sem notast er við taðfjárhús er enginn afsláttur veittur á þurrviðrisdegi.    Lömbin eru tekin undan . Veturgamalt og sláturfé tekið frá .   Lömbin vigtuð og grófflokkuð fyrir ómskoðun og líflambaval.     Þó fjárbúið sé ekki stórt ( 150 vetrarfóðrað) og húsakosturinn velhannaður fyrir fjárragið  þarf útsjónarsemi til að þetta gangi á einni dagstund.  Hópnum er rennt þrisvar í gegnum rögunarganginn. Fyrst eru ásetningsærnar skráðar og teknar úr. Síðan veturgamalt og þær ær sem ekki verða settar á.    Rögunargangurinn er að sjálfsögðu heimasmíðaður og svínvirkar náttúrlega.    Að lokum er svo lömbunum rennt í gegn,vigtuð og þau sem verða ómskoðuð og stiguð merkt. Þau eru fljót að læra og við vigtunina eru þau farin að renna  greiðlega gegnum ganginn. Úr vigtinni fara þau út í réttina og svo bíður hausthólfið eftir þeim.    Já , svo er það líflambavalið í næstu viku og síðan er ein sending í hvíta húsið aðra vikuna í okt. Já. Þau ánægjulega umskipti fylgdu þessari aðstöðu að árlegir bakverkir steinhættu algjörlega að gera vart við sig.    Samkvæmt skilgreiningu sumra félaga minna í sauðfjárræktinni flokkast þetta víst undir hobbýbúskap en skítt með það   Tókuð þið svo nokkuð eftir því að það var bara ekkert minnst á hunda í þessu bloggi.    </description>
      <pubDate>Fri, 22 Sep 2017 09:55:53 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Bokki til sölu.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769771/</link>
      <description>                     8 mán. hvolpur Bokki frá Dalsmynni  er til sölu.                                              Seldur                     F. Sweep innfl.  M. Frekja frá Ráskukoti. Bokki er einstaklega yfirvegaður , rólegur og vandamálalaus í daglegri umgengni.    Hlýðinn og þægilegur.     Hann er kominn aðeins af stað í kindavinnunni.  Meðfylgjandi eru slóðir á 3 myndbönd af honum 5- 6 og 7 mán. í æfingartímum.    Þar sést hversu yfirvegaður en ágengur og vandamálalaus hann er og verður væntanlega  í tamningu.     Þetta er hundur sem fyrst og fremst  þarf að kenna að bregðast við skipunum. Annað sem þarf til að gera hann að góðum fjárhundi er mestallt eða allt  til staðar í kollinum á honum.Og það er engin hætta á að hann forði sér heim þó þjálfaranum verði það á að hækka röddina verklega   . Vegna þess hversu yfirvegaður hann er,gætu menn haldið að vantaði í áhugann. Það er alls ekki og ef ég met hann rétt á eftir að bæta vel í hann. Þetta er hundur sem gæti munað um næsta haust ef vel er haldið á spöðunum. Verðið á honum í dag er aðeins kr. 160.000 + vsk.  Eftir 3 vikna frí er  tamningavinnan að fara í gang aftur. Það mun þýða verðbreytingar  sem gætu orðið nokkuð örar ef væntingar ganga eftir.Slóðin á hann 5 mán.       Smella hér. Slóðin á hann 6 mánaða . Hér er hægt að spá í hversu ákveðinn hann verður.     Smella hér.  Slóðin á hann 7 mán.     Smella hér. Bokki ættartré.  Upplýsingar í s. 6948020 eða í skilaboðum á fésinu . ( Svanur H. Guðmundsson. )</description>
      <pubDate>Mon, 18 Sep 2017 20:00:44 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Bonnie til sölu.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769444/</link>
      <description>                    Alvöru smala og ræktunartík til sölu.       Bonnie frá Dalsmynni er til sölu,  f. 14 -05 - 2015.      F. Dreki frá Húsatóftum.  M. Korka frá Miðhrauni.   Mjaðmamynduð með niðurstöðunni GOOD.   DNA CEA testuð með niðurstöðunni NORMAL.  Skráð í SFÍ og ISDS .  Bonnie er mikið tamin ( flaut og tal) , ákveðin, yfirveguð og örugg með sig.Sérlega skemmtilegur karakter, dálítið sjálfstæð en ekki til vandræða.  Hún er ekki slípuð í smalamennskum en er þannig týpa að það kemur hratt með notkun. Henni fylgir 1 tollur undir Sweep.Sú  pörun ætti að gefa  hvolpa með það andlega atgerfi  sem svo margir leita að í dag. Bonnie  er tík sem yrði fljótlega ómissandi á góðu fjárbúi auk þess að geta gefið tekjur á við þó nokkrar rollur í höndum góðs ræktanda.Slóð á nokkur vinnuskot. Smella hér.Tekin úr sölu ,- í bili a.m.k.Verðið er kr 750.000 + vsk.</description>
      <pubDate>Sun, 10 Sep 2017 09:39:12 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Talsvert tamin tík til sölu</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769315/</link>
      <description>                                                        Til sölu. Drift frá Haukholtum er 18 mán og töluvert tamin. Hún er einstaklega róleg og fyrirferðalítil í umgengni nema í vinnunni þar sem áhuginn er mikill og stutt í gassaganginn. Það er búið að leggja í hana mikla vinnu og mikil  vinna eftir í henni. .Verður trúlega nokkuð ákveðin og ef vel tekst til, öflugur fjárhundur með  auga fyrir að fara fyrir hóp og halda honum.   Hún hentar trúlega ekki óvönum en finnist kaupandi sem sannfærir mig um að hann muni geta gert það úr Drift sem hún á inni, fer hún á frábæru verði. 240.000 plús vsk. Er enn til sölu en verðið er úrelt og fer hækkandi í hlutfalli við aukin gæði vörunnar  . ( En hæfniskrafan til kaupendanna fer minnkandi á móti )   .Upplýsingar gefnar  í síma. 6948020  og skilaboðum á fésinu. ( Svanur H. Guðmundsson)Slóð á myndband. Smella hér.</description>
      <pubDate>Wed, 06 Sep 2017 21:11:50 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hvolpur til sölu.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769113/</link>
      <description> Hundur f. 10 -08- 2017 til sölu.Faðir. Anglesey Sweep. Móðir.Korka frá Miðhrauni.Foreldrar mjaðmamyndaðir. Niðurstaða hjá báðum  GOOD.Foreldrar DNA testaðir fyrir ákveðnum augnsjúkdómum.                                     Niðurstaða hjá báðum  NORMAL.Foreldrar skráðir hjá SFÍ og ISDS. Hvolpurinn verður afhentur um 20 okt. örmerktur. ormahreinsaður og sprautaður með fyrstu Pavro sprautunni. Ræktunarmarkmiðið með þessu goti eru ákveðnir fjárhundar , með gott yfirvegað, ágengt vinnulag . Mikinn vinnuáhuga en meðfærilegir bæði í vinnu og daglegri umgengni. Með öðrum orðum , góðir í hausnum . Standist hvolpurinn ekki væntingar kaupanda  er ræktandinn að sjálfsögðu tilbúinn að taka hann til baka og endurgreiða kaupverðið. Skilarétturinn gildir  til eins árs aldurs.  Ræktandi er til viðræðu um tamningu, allt frá því að koma honum af stað með viku vinnu, uppí nokkra mánuði. Og verðið er aðeins kr. 120.000 + vsk.Upplýsingar í síma 6948020 eða í dalsmynn@ismennt.isEða í einkaskilaboðum  á fésinu. ( Svanur H Guðmundsson.) Nokkur vinnuskot með foreldrun Sweep. Smella hér. Sweep í tamningu 17 mán. Smella hér.Korka.  Smella hér. Seldur.</description>
      <pubDate>Thu, 31 Aug 2017 21:11:15 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Hringurinn um Hafursfellið.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/769082/</link>
      <description>              Nú styttist í smalamennskurnar og eins gott að hafa menn, hesta og hunda í nothæfu formi.          Staðan hjá mér er þannig að aðalsmalinn hún Korka er í fæðingarorlofi fram yfir fyrstu leitir.   Dóttirin Bonnie sem er tveggja ára  hefur verið tamin töluvert á árinu en er samt ekki til alvöru stórræða þetta haustið.     Sweep  sem ég flutti inn á síðasta ári er talsvert taminn en samt ekki slípaður við alvöru fjallahark, svo nú reynir á hann .       Ég ákvað því að slá a.m.k. 3 flugur í einu höggi, þjálfa mann, hesta og hunda en ekki síst að venja hundana við að fylgja hestum  og sýna þeim fjalllendið.    Kenna þeim að berja fé augu án frekari afskipta.    Vegna nálægðar þjóðvegar get ég ekki haft hundana með í hefðbundnum útreiðartúrum.   Já, það var ákveðið að skella sér í hringferð um Hafursfellið.      Ég vil helst hafa hundana 30 - 50 m. fyrir framan mig þegar ég er í hnakk.     Sweep var strax inná því en Bonnie  sem ég hafði af aulaskap vanið á að vera vel fyrir aftan þegar ég var að sækja reiðhrosssin eða færa þau milli hólfa hélt sig við það.   Hún var bara látin komast upp með það meðan hún lét hrossin í friði.                   Séð suður Núpudalinn. Fyrsti leggurinn var inn Núpudalinn, ágætis leið með ánni. Hér sést í hina áttina og Sweep er alveg dolfallinn yfir flottheitunum  . Frá Núpánni lá leiðin svo norðan við Þórarinsmúlann upp samnefndan dal yfir Núpuskarðið sem er norðurmörk Hafurfellsins.  Fyrir þónokkrum árum þegar ég var " aðeins " yngri  voru hér kindagötur upp, niður og út á hlið. Þær eru allar horfnar. En mér líkt og skáldinu norður á Akureyri forðum, líkar ekki illa að " ganga götulausa /græna jörð . "  Núpuskarðið  er í um 600 m. hæð og er hækkunin ásættanleg fyrir  lítið þjálfaða hesta og gönguvant gamalmenni.    En þegar Stígandi sem kallar ekki allt ömmu sína biður um pásu fær hann hana,- nema í einhverjum algjörum undantekningartilvikum. Þessi rjúpa féll alveg með ólíkindum vel inni  landið þarna efst í Þórarinsdalnum . Felulitirnir höfðu samt ekki dugað fjölskyldunni, því það voru bara 3 ungar eftir hjá henni. Vestan Skarðsins er hækkunin, ja eða lækkunin öllu meiri niður að Laxánni.   Hér er alveg hægt að staldra við og renna augum vestur Löngufjörur að Snæfellsjökli og til baka með Elliða í fjallahringnum.  Þetta fallega gil sem ég kann ekki nafn á, kemur niður úr Núpuskarðskálinni norðan Hlíðahornsins. (Norðvestasti tindur Hafursfellsins.           Mesta loftið úr hundunum enda nýbúnir í nokkrum hasar við að koma kindum norður úr girðingunni.     Hér suður hlíðina lá skemmtileg gata troðin af fjárhópum gegnum aldirnar. Nú liggur hlíðin öll innan skógræktargirðingar og ekki nokkur leið að greina götuna nema þar sem hún er  notuð sem slóð vegrna skógræktar. Semsagt afturkræf umhverfisáhrif.    Já, það var ekki slæmur dagur þetta  </description>
      <pubDate>Thu, 31 Aug 2017 08:37:35 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að vinna þröngt , vítt eða mjög vítt.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/768425/</link>
      <description> Fyrir um 4 árum síðan vorum við Smali á námskeiði hjá  erlendum þjálfara. Smali sem vinnur mjög vítt að eðlisfari fór a kostum  og þeim erlenda leist mjög vel á hann.    Ég hinsvegar hélt því fram að þessi mikla vinnufjarlægð hentaði illa í fjallvinnunni, margfaldaði vinnuna/ hlaupin á hundinum og hafði allt á hornum mér.   Að sjálfsögðu er orðið langt síðan ég sá að við höfðum báðir rétt fyrir okkur.   Ég legg mikið uppúr því að vinnufjarlægðin sé hæfileg og finnst að sjálfsögðu langbest að þessi hæfileiki sé tilbúinn í hausnum á viðkomandi í upphafi tamningar.   Stundum er hægt að ná þessu fram í tamningu ef orginalið vantar  en of oft tekst " mér " allavega ekki að rétta þetta af , jafnvel ekki á löngum tíma.   Og hundur sem vinnur of nálægt skapar iðuleg margvísleg vandræði í smalamennskum og heimavinnu.   Reyndar finnst mér miklu auðveldara að þrengja  hund, fá hann til að vinna nær þegar við á, heldur en fá hann til að vinna  fjær.   Á myndbandinu hér fyrir neðan sjáið þið vel hvað ég á við með muninum á hæfilegri vinnufjarlægð og óþarflega mikilli.  Held svo ég þurfi ekki að sýna neinum hvað gerist við of þrönga vinnu, þ.e. þegar hundurinn sækir í að vinna alveg ofaní kindunum.. Á myndbandinu sjáið þið systkinin Korku og Smala vera send út saman  með skipuninni " vinstri sækja " .   Smali fer mjög vítt hverfur útúr myndinni og kemur síðan inn eftir að Korka er búin að ná fullum tökum á aðstæðum.    Hún fer hinsvegar beint á eftir kindunum þar til hún sér framá að komast fyrir þær. Þá víkkar hún sig.     Og þar sem hundar hugsa ekki  er  hún með eitthvað milli eyrnanna sem fær hana til að bregðast  hárrétt við þeim aðstæðum sem þarna verða.  Og það er sláandi að sjá kindurnar stoppa um leið og þeir skynja hana fyrir ofan sig. Ef hún hefði haldið beint áfram og þrengt sig framúr þeim hefði þetta allt farið öðruvísi.     Það er rétt að taka fram að ég á til skipun á Smala sem fær hann til að þrengja sig, þó hún væri ekki notuð þarna.   Líka rétt að taka fram að ég hef ekkert skipt mér af vinnufjarlægðinni hjá þessum systkinum.    Seinna í myndbandinu sést síðan hvernig systkynin vinna saman, en samvinnan hefur þróast hjá þeim án afskipta frá mér, svona að mestu leyti. Smella  Hér.  til að fá slóðina.</description>
      <pubDate>Sun, 13 Aug 2017 22:02:24 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Og sumarið bara að verða búið </title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/767708/</link>
      <description>   Þegar ljósin fara að kvikna á ljósastaurunum síðla kvölds átta ég mig á að sumarið er að klárast á ógnarhraða. Stundum leik ég á það með því að slá út örygginu fyrir staurana en meira að segja ég, átta mig á  að það er skammgóður vermir.      En það er sem sagt á þeirri stundu sem rennur upp fyrir mér hvað ég á mikið eftir að gera fyrir haustið.   Það sem af er sumri hefur samt verið mér býsna gott,- þó það eigi eftir að flokkast undir rigningasumar hér um slóðir.       Áð við Svínavatn, komin af Rauðamelsheiðinni á degi 4.  Ein góð 5 daga hestaferð búin og önnur á teikniborðinu. Hvort hún dagi þar uppi kemur í ljós.    Óvíst að 7 daga ferðin norður strandir og suður dali verði framin þetta sumarið frekar en liðin sumur ,- en samt alltaf jafn skemmtileg á teikniborðinu  .   Þrátt fyrir stöðugan niðurskurð í hundatamningum eru 5 st. i námi þessa stundina  2 "aðkomu " í bið og síðan er 7 hvolpa gotið undan Sweep verkefni haustsins og fram í mars.   Þá tekur vonandi við got no. 2 ef allt gengur vel með það  .   Já hundarnir verða málið hjá mér næsta árið a.m.k.   Og ég get sagt ykkur það í trúnaði, að það að standa í þessu gengur ekki nema viðfangsefnin séu dálítið spennandi og skemmtileg.  Jaa, reyndar verður að vera ásættanleg aðstaða fyrir hendi líka, bæði gisti og vinnuaðstaða.   En þið fáið örugglega nóg af þeirri umræðu áður en lýkur  .Ég vil svo þakka þeim ykkar sem eruð að kíkja reglulega inn á síðuna mína þrátt fyrir langvarandi ördeyðu þar.  Það verður  til þess að ég sest aftur við lyklaborðið og reyni að gera eitthvað. </description>
      <pubDate>Sun, 23 Jul 2017 09:44:31 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að rækta út " augað ".</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/765805/</link>
      <description>Ég segi stundum ( en hugsa það oft ) að ekki sé nóg að hafa einhver stór nöfn í ættinni.     Þá er ég að tala um fjárhundaræktunina en ætli það eigi samt ekki við um fleira  .   Þegar svo örvæntingin grípur mig heljartökum með einhvern vitleysinginn í kennslustund í smalahólfinu, grunar mig oft að í ættinni leynist eitthvað görótt sem hafi yfirtekið stóru nöfnin.    Reyndar læðist líka stundum að mér sá grunur að röngu genin erfist betur en þau góðu en þá er nú oftast tímabært að taka sér gott frí frá hundaþjálfun .    Eftir því sem ég verð eldri og værukærari  legg ég meiri áherslu á meðfædda góða hæfileika í hundunum sem ég er að fást við. Af fjórum helstu áherslunum hjá mér vigtar  " augað "  eða vinnulagið þungt .           Vaskur frá Dalsmynni var með allskonar á milli eyrnanna ;)  Þessum eiginleika eins og ég sé hann, fylgir mikið öryggi í að fara fyrir, halda hóp saman og vinna af yfirvegun þó vinnuáhuginn sé mikill,- eða jafnvel mjög mikill.                        Korka frá Miðhrauni með allt á hreinu.Það verður svo bara að segjast af fullri hreinskilni að þetta er eiginleiki sem ég hef saknað of oft í tamningum liðinna ára.    Á síðasta ári og það sem af er þessu hef ég t.d. verið með nokkur eintök sem eru sæmilega ákveðin, mjög áhugasöm en síðri í vinnulaginu.   Samt gengið sæmilega að ná ásættanlegri vinnufjarlægð í nærvinnunni.   Þegar farið hefur verið að lengja úthlaupin kemur í ljós mjög einbeittur brotavilji í því að þrengja sig inní hópinn og ráðast á það sem tönn er næst  en gefa skít í annað í hópnum.   Í sumum tilvikanna liggur gríðarleg vinna í að vinda ofanaf þessu ef það er þá hægt.   Í þessum tilvikum öllum, vantar augað / vinnulagið sem einkennir velheppnaðan  BC.  Tinni frá Staðarhúsum og Lukka frá Hurðabaki.  Þetta eru dýr sem lækka sig ekki í vinnunni,- hafa ekki í sér öryggið og yfirvegunina. Það sem fylgir oftast hæfilegu " auga " og fjarlægðargeninu sem oft fylgir með.    Hundarnir sem voru með of mikið " auga " svo næmir að þeir " frusu " einhverstaðar úti á mörkinni og högguðust ekki nema kindahópurinn hreyfði sig voru líka hvimleiðir,- en í hina áttina.   Lítið af slíkum í tamningadýrum í dag.Já, einhverra hluta vegna virðast of margir  ekki vera að leita að eða halda þessum eiginleika við í dag.  </description>
      <pubDate>Thu, 01 Jun 2017 21:07:36 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Morgunvaktin.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/765109/</link>
      <description> Það er stafalogn og hlýtt.  Klukkan að verða fjögur. Algjör kyrrð í fjárhúsum og fæðingardeild utan kumrið í tveim nýbornum sem eru að kara lömbin sín. Önnur á eftir að skila því seinna en gefursér ekki tíma til þess. Krafsar , setur sig í stellingar til að leggjast. Hættir við.   Stússast aðeins meira í því nýfædda. Þegar það er komið á spena  gefst loksins næðisstund. Leggst, rembist og  seinni gimbrin rennur átakalítið í heiminn.  Sólin er í þann mund að láta sjá sig yfir fjöllin í austri og fuglarnir láta í sér heyra úr öllum áttum. Tjaldurinn sem er væntanlega að koma sér upp ódýrum verkamannabústað einhversstaðar við afleggjarann er á vappi við snúrustaurana. Lambærnar sem fóru út í gær, eða í fyrradag reyndar, eru komnar heim undir hús á næturröltinu. Þær  verða svo settar niður fyrir veg í vorhólfið sitt seinnipartinn í dag.    Í " Hundahöllinni " steinsofa 3 tíkur og Sweep ræktunarhundur.  Tíkurnar hafa fengið alltof langt frí frá tamningunum en nú stendur það til bóta. Tvær þeirra ræktunarhæfar og eru ekki á förum héðan í bráð. Þeirri þriðju verður fundið gott framtíðarheimili í sumar ef tekst að vinna hana útúr vandamálunum sem hún hefur hlotið í vöggugjöf.   Ætli það sé ekki vegna alls þessa plús allt hitt sem ég hef í kringum mig, sem mér líður svona vel inní mér, með kaffibollann við tölvuna. </description>
      <pubDate>Mon, 15 May 2017 04:52:39 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Sauðburðurinn.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/764905/</link>
      <description>Nú fer að síga á seinni hluta sauðburðar, um þriðjungur óborinn. Gengið þokkalega.    Reyndar mjög vel miðað við síðasta ár sem var dapurt með miklu lambaláti og allskonar. T.d. einungis 5 % gemlinga með lömbum.   Nú er ekki nóg með að allir gemsar sónuðust með lömbum heldur hefur gengið mjög vel með þá .              Fylgst með seinna lambi koma í heiminn.                      Orðið rúmt um það óborna .  Þessi á 2 í vændum og uppfyllir þar með ræktunarmarkmið búsins hvað frjósemi varðar.    Lilja frá Bassastöðum  sem átti hæst dæmda kollótta hrút í Snæf og Hnapp. í fyrrahaust er hinsvegar að spá í að skila 3 lömbum í ár. Skuggadís hennar Kolbrúnar Kötlu lætur ekkert raska ró sinni á hefðbundnum hvíldartíma. Enda innan ræktunarstefnunnar í frjóseminni. Það varð alveg gríðarleg breyting þegar þessari sauðburðaraðstöðu var komið upp.  góður dagur í að skella henni upp og nokkrar klst. að taka niður. Vegnar sérlega góðs vetrar var nýtingin á aðstöðunni í hundatamningum vetrarins hinsvegar sáralítil.   Nú er bara beðið eftir að kuldakastið gangi yfir svo  hægt verði að drífa féð út í vorið.   Ræktunarmarkmiðið með frjósemina er svo aðeins að klikka því framboðið af einlembum  er ekki í takt við þrílemburnar svona á lokasprettinum.</description>
      <pubDate>Thu, 11 May 2017 05:10:56 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Heimsmálin og hundaræktin .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/764023/</link>
      <description> Við kunninginn vorum búnir að leysa hluta af heimsmálunum, ræða ríkisstjórnina, landbúnaðarpakkann og útvarp Sögu. - og byrjaðir á 3. kaffibollanum þegar ég fann á mér að nú kæmi það  .   Já ,- og " þið " eruð bara að eyðileggja fjárhundaræktunina í landinu sagði hann íbygginn.   Þó kaffið hefði ekki róandi áhrif á mig ákvað ég samt að fara grunnt í gegnum það sem í vændum væri, kunninginn ekkert í hundarækt en áhugasamur um hunda og hafði átt góða hunda gegnum tíðina.   Nú sagði ég, hverjir og hvernig þá ?  Nú"þið " eruð að flytja inn einhverja helv. keppnishunda sem eru einskis nýtir í smalinu.   Ummmm sagði ég og ákvað að fara ekkert út í þessa " þið " nánar,  - hvaða bull er þetta. Er ekki fínt að geta skutlast í keppni með hundinn sinn á milli þess sem verið er að hreinsa fjöllin.   Jaa það er nú málið sagði kunninginn, mér er sagt að þessir innfluttu keppnishundar geti ekkert nema smalað einhverja túnbleðla , nú eða girðingarhólf.   Séu ræktaðir til þess að smala tömdum kindum eftir keppnisbrautum.    Það sem útaf þeim komi geti svo ekkert í alvöru smali með alvöru rollum.    Ég leit íhugandi á kunningjann og sá fyrir mér tilgangsleysi þess að rökræða ræktunamál fjárhunda við þann sem ekki væri í ræktuninni.    Sagði því hinn rólegasti ( sem hann reyndar vissi ) að ég hefði  síðustu,  jaa 10 - 20 árin verið á fullu í smalahundum , ræktun, smali og keppnum.   Mín reynsla væri undantekningarlaust sú að bestu vinnuhundarnir stæðu sig best í keppnisbrautinni.  Korka er gott dæmi um yfirburða  vinnuhund.  Hefði trúlega/ örugglega orðið yfirburðar í braut hefði hún verið tamin almennilega til þess.   Eftir þetta útspil  sló smá þögn á kunningjann.   Ég skynjað það að nú var leitað að útgönguleið, enda hafði hann lent í einni virkilega erfiðri leit með mér og mætt til  að horfa á a.m.k. eina keppni. Vissi að ég laug engu um þetta.   Hann yppti svo öxlum og sagði án mikils sannfæringakrafts.   Ekkert að marka þig. Þú ert náttúrulega algjörlega afbrigðilegur í þessu  .    Ég greip þessa útgönguleið  á lofti og fór að tala um hverju vinur okkar hefði verið að spá um vorið og sumarið  .   Hvarflaði ekki að mér að segja honum að fyrir nokkrum árum hefði ég verið að velta fyrir mér ræktunarvirði innfluttra taminna hunda.  Niðurstaðan af því var sú að hundur sem hefði verið taminn  af snjöllum þjálfara, fyrst og fremst til að keppa með ( tamdar ) kindur í braut og stæði sig vel þar, byggi nokkuð örugglega yfir ákveðnum hæfileikum.   Hæfileikum sem mér þætti eftirsóknarverðir í ræktun.    Þetta segði mér hinsvegar lítið um það hvernig hann myndi duga í erfiðri leit.  Væri hann með genið sem gæfi 100 % öryggi í að taka allt með, sem hann sæi í löngu úthlaupi.   Genið sem gerði hann öruggan í að höndla erfiðu kindurnar.   Genið sem gæddi hann náttúrulega örygginu, vinnulaginu , yfirveguninni og útgeisluninni sem virkaði svo vel í fjallinu hjá mér.   Nei , - niðurstaðan hjá mér var sú að ekkert af þessi þyrfti kannski  að vera í hausnum á  hundi sem brillerar í örygginu með þjálu kindurnar í brautinni. -    Eftir margra, já margra mánaða kennslu hjá snjöllum þjálfara.   Ég hef nú samt ekki nokkrar einustu áhyggjur af stöðunni í fjárhundaræktuninni hvorki hérlendis né erlendis  .   Meðan þörf er á öflugum fjárhundum verða þeir ræktaðir. Þeir sem þurfa á þeim að halda finna þá, eða rækta sjálfir.  Hvort sem það verður gert með innfluttum keppnishundum eða án þeirra    Þeir kröfuminni verða að sjálfsögðu áfram  hæstánægðir með sitt.  . Keppnis eða ekki keppnis. </description>
      <pubDate>Sat, 22 Apr 2017 20:40:25 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title> Hestaslark 2013 .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/763701/</link>
      <description> Það rifjast sitthvað upp þegar verið er að stinga út og spá í hugsanlegar hestaferðir sumarsins.   Það var árið 2013 í ágústmánuði sem ég fékk fyrirmæli um að setja upp þriggja daga hestaferð með það sem á járnum var í Hestamiðstöðinni í Söðulsholti. Það var fljótgert. Svo var bara að finna daga sem hentuðu með nothæfri veðurspá. Fyrsta dagleiðin Söðulsholt - Hallkelsstaðarhlíð gekk vel fyrir utan hefðbundinn hasar við að koma rekstrinum fyrsta legginn.   Dagur eitt. Hrossin neðan  Gerðubergsins farin að róast  eftir starthasarinn.Við vorum fjögur með hópinn, um 40 hross.   Ég, Iðunn og Dóri ásamt Ágústu Rut sem hafði verið við tamningar í Söðulsholti um tíma. Önnur dagleiðin norður yfir fjallgarðinn, Hallkelsstaðarhlíð - Bíldhóll gekk enn betur.  Þarna fann ég götu ofan og austan Heydalsvegar sem ég frétti af daginn fyrir ferðina. Skemmtileg gata en alltof stutt.  Veðrið frábært og hrossin farin að slípast í rekstrinum.   Þegar spáð hafði verið í veðrið  lá fyrir að kröpp lægð myndi ganga yfir vestanvert landið. Ferðin var sett upp þannig að það yrði sloppið til byggða áður en hún birtist.   Þessa daga höfðu veðurfræðingarnir hinsvegar tekið upp á því að flýta henni jafnt og þétt en samt voru enn líkur á að við ættum að ná langleiðina suður af áður en aðalhasarinn byrjaði.  Við fórum tímanlega frá Bíldhól. Ágústa búin að yfirgefa okkur en Arnar í Haukatungu kominn í staðinn. Riðum gamla þjóðleið sem lá að Litla Langadal.   Þaðan yrði síðan riðið suður Flatir  sem leið liggur að Söðulsholti.  Gatan vestur í L. Langadal var orðin óljós á köflum en Jóel á Bildhóli er m.a. gefið það, að geta sagt til vegar svo skiljist og dugði það okkur prýðilega.   Leiðina suður Flatir þekkti ég hinsvegar eins og handarbakið á mér. Þegar kom að Litla Langadal var ljóst að lægðin góða hafði líka tekið daginn snemma, aðeins byrjað að rigna og veðurhljóð komið í fjallgarðinn.  Ég þekkti það að suðaustan áttin er ekki heppilegasta útreiðarveðrið suður Langadalinn og Flatirnar.  Þar sem hún treður sér gegnum skarðið niður dalinn.   Það var því allt gert klárt fyrir langan legg.  Fengið sér af nestinu og öflugustu hrossin tekin undir hnakkinn.    Við vorum síðan rétt komin af stað þegar lægðin kom í fangið á okkur, úrhellisrigning og bætti sífellt í vind eftir því sem sunnar dró.    Jóel hafði bent okkur á að ef  við  myndum lenda í slæmu suður dalinn væri möguleiki að stoppa hópinn í giljum innst í dalnum vestanverðum.   Það var  hæfileg fyrsta áning.   Ég mat það hinsvegar þannig að ekki væri viðlit að stoppa hópinn þarna. .   Reksturinn var ekki á neinni lestarferð á eftir okkur Dóra og spurningin var einfaldlega um það hversu lengi við gætum haldið honum fyrir aftan okkur.   Það var svo sprautast uppúr Drögunum og suður Flatirnar í sama úrhellinu og hávaða roki. Allt á yfirferð .     Sunnan Flatanna er leiðinda reiðvegur , grýttar götur með Flatnánni en eftir því sem við lækkuðum okkur sló aðeins á veðrið. Þarna náðum við að hægja aðeins á rekstrinum og síðan  að stoppa  vestan árinnar neðan Illagilsins. Þetta er nú ekki hefðbundinn áningastaður  og ekki lögðum við í að reyna að ná hrossum til skipta þó áfanginn væri orðinn óhóflega langur.   En fljótfarinn var hann.     Þarna kom í ljós að Arnar var alblóðugur í framan.   Í sviftingum við að komast af stað hafði klárinn náð að berja hausnum í hann þannig að sprakk fyrir á augnbrún.     Þó ég sé sjaldnast með kvíðahnút  í ferðalögum þá velti ég því fyrir mér þarna, hvernig myndi ganga með reksturinn niður með Flatnánni að ármótunum.   Þar eru frekar ógreiðar götur en allt niður í móti og ljóst að það yrðu engin grið gefin af rekstrinum.  En nú dugði ekkert væl bara að drífa sig í hnakkinn og láta vaða . Og þetta slapp til en tæpt var þetta allt .   Þegar niður var komið, ármótin að baki, ( riðin á harðastökki   ) og allt fylgdi sem átti að fylgja, andaði ég léttar.  Fannst eins og nú væru engin vandamál til lengur.   Vissi af stað framundan  þar sem ef vel tækist til, yrði hægt að stoppa hópinn og komast á minna þreytt hross.   Það gekk eftir , hár árbakki á aðra hliðina og stokkalækur sunnanvið. Þarna tókst að hafa hestaskipti og klára nestið .  Þó úrhellið væri það sama var  veðrið að öðru leiti snöggtum skárra.  Leggirnir 3 sem eftir voru gengu smurt. En Iðunn hefur ekki fengist í hestaferð með mér síðan. </description>
      <pubDate>Sat, 15 Apr 2017 20:12:44 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fínn fyrsti hundur, - eða þannig. .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/763425/</link>
      <description> Hann var mættur á námskeið hjá mér fyrir nokkrum árum.  Ja eða kannski þó nokkuð mörgum árum.      Ungur piltur með fyrsta hundinn sinn, fullur áhuga að koma sér upp góðum fjárhundi. Eftir fyrsta tímann spurði hann mig hvernig mér litist á hundinn.   Það voru alveg punktar í hundinum og ég gerði dálítið úr því sem mér leist á.  Minntist ekkert á hitt.   Þetta var tveggja daga námskeið og við fórum fjórum sinnum í kindur.  Hundurinn var tæpur með áhugann en fór ágætlega  að fénu.  Alveg kjarklaus en þetta gekk fínt með tömdu kindunum  og allir ánægðir um það er lauk.    Eftir námskeiðið þegar ég var að koma hundi og dóti í bílinn átti pilturinn leið hjá og við tókum lokaspjallið.  Ég gaf lítið út á það þegar hann vildi fá mig til að hæla hundinum sínum en hvatti hann til að vinna vel í hundinum og fá eins mikið útúr honum og hann gæti.    Það kæmi svo kannski að því að hann myndi langa í öflugri hund með þessum.  Þá skyldi hann vanda sig eins og hægt væri , fyrst við valið og síðan tamninguna.  Ef það gengi vel skyldi hann svo æfa þá saman í vinnu og þá myndi þetta verða verulega skemmtilegt.   Það var síðan nokkurnveginn ári seinna sem pilturinn hringdi í mig.  Hann minntist ekkert á hundinn sinn en sagðist vera að spá í hvolp. Væri að skoða tvö got og langaði að vita hvort ég þekkti eitthvað til þeirra. ( Svo langt síðan að ég lét enn hafa mig í að gefa álit á gotum )    Það hittist svo á að ég taldi mig þekkja til beggja gotanna og þurfti ekki að hugsa mig um, sagði honum bara hvað ég myndi gera ef ég væri að leita að hvolpi. Ekkert heyrt í honum síðan.   Veit bara að  hann er með gott fjárbú , - og til þess tekið að hann sé alltaf með afbragðs fjárhunda.     Fyrir þá sem hafa lesið alla leið hingað en eiga eftir að koma sér upp góðum fjárhundi þá er þetta leiðin.     Hafa áhuga á málinu og vinna að því í alvöru .</description>
      <pubDate>Sun, 09 Apr 2017 20:53:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Og verðið ??</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/763261/</link>
      <description>Netmiðlarnir hafa snarlækkað auglýsingarkostnaðinn hjá þeim sem eru að fórna sér í ræktunarstarf, til að halda við fjárhundum landsins  .  Sem áhugamaður um  ræktunarstarfið fylgist ég þar með því sem í boði er hverju sinni.    Fell stundum fyrir freistingunni og áður en ég veit af hef ég fest mér hvolp til  að kynnast nánar, einhverra hluta vegna.    En sem betur fer eru  margir fleiri áhugasamir og alltaf jafn forvitnilegt að sjá hvernig þeir nálgast málið.   Auglýsingarnar eru að sjálfsögðu jafn misjafnar og þær eru margar. sumar ýtarlegar með góðum myndum ásamt því að nefna foreldra . Aðrar snubbóttari.   Ekki alltaf, en oftast  byrja þeir áhugasömu á því að spyrja um verð.   Kannski skiljanlegt þegar illa launaðir  fjárbændur eiga í hlut en samt ??    Verðlagið á BC hvolpum á íslandi er  þannig, að mér finnst það nánast aukaatriði þegar kemur að því að velja sér hvolp til uppeldis og tamningar.   Aðalatriðið hlýtur að vera að baklandið sé þannig að líkurnar á góðu vinnudýri séu sem mestar.   Fyrir nokkrum vikum var t.d. komið til mín með 13 mán . hund til skoðunar.   Ættbókarfærður, undan "góðum smalahundum " og nefndu það bara.  Hann var  hinsvegar laus við alla BC takta en hefði alveg getað stigast hátt í byggingu og útliti sem íslenskur gjammari. enda stökk hann geltandi beint í kindurnar og hékk í lærunum.   Bara fóðrið á þessum hundi er búið að kosta kaupandann á annað hundrað þús.    Sá stendur síðan væntanlega í sömu sporum og fyrir ári síðan með að fara að leita sér að efni í fjárhund.  Eins og það  er skemmtilegt að skoða efnilegt fjárhundsefni  hjá eiganda þess, finnst mér alltaf jafn ömurlegt að lenda í að kíkja á eitthvað sem  er kannski algjörlega í hina áttina.   Þó  eigandanum sé  bent á að  hundurinn sé ungur og allt geti breyst á stuttum tíma þá er oft erfitt að  láta mikinn sannfæringakraft fylgja því.  Já , - ég fell sem sagt stundum fyrir freistingunni og kaupi mér  tíkarhvolp  til að ala upp og temja.   Ef vel tækist til myndi kannski koma ræktunartík útúr því sem slægi út það sem ég væri með.   Þó  það hafi ekki gerst enn er þó bara eitt dæmi um að ekki hafi orðið nothæfur fjárhundur úr þeim sem ég hef keypt svona.  Þær  hafi staðið undir fjárfestingunni með ( svona nokkurnveginn) áföllnum kostnaði  .   Reyndar spyr ég sjaldnast margs í þessum viðskiptum. Læt ættbókina duga.   Og aldrei er spurt um verð hvolpsins. Segi bara ræktandanum að senda reikninginn.  </description>
      <pubDate>Wed, 05 Apr 2017 20:25:07 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að umhverfisvenja hvolpana</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/763119/</link>
      <description> Að umhverfisvenja hvolpana.  Smella.</description>
      <pubDate>Sun, 02 Apr 2017 21:33:34 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Taðhús eða ??</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/762718/</link>
      <description> Það fylgja því ekki mörg  vandamál að vera kominn með féð á tað. Það er nauðsynlegt að þurrka heyið talsvert( efþað er vandamál. )   Eiga til hálm ef það tekst ekki.   Enginn sullugangur við brynningu os.sv.frv.   En það eina sem ég óttast verulega er að þurfa að taka sláturfé blautt inn, daginn fyrir afhendingu á bíl.  Á sunnanverðu Snæfellsnesi gerist það óhjákvæmilega.   Þá er fátt til bjargar . Fara verður varlega í að hálma, því hálmur í ull eða sem berst upp á sláturbíl  er ekki til vinsælda fallinn.   Þetta hefur samt enn sloppið til.  Það þarf síðan að moka út taði 1.5 sinnumá ári. Einu sinni hreinsa allt út og í hitt skiptið er einungis mokað frá gjafaplöttunum.  Þetta er fljótlegt verk enda fjárbúið " hæfilega " stórt. Tekur hluta úr degi ef Sjefferinn hjá Hestamiðstöðinni fæst lánaður. Ekki hefur verið búið til plan B . skyldi það ekki takast.   Kostirnir við taðfjárhúsin eru þónokkrir, ekki síst ef haft er í huga að hagnaðurinn af sauðfjárræktinni er ekki til að hafa áhyggjur af.  Nú er lokið almokstrinum þetta árið og þar sem hálmbirgðirnar eru miklar miðað við  arfaslæman hálmbúskap í fleiri ár en ég vil muna, var splæst  rúllu í krærnar í tilefni dagsins.   Já nú þurfa þær að koma sér upp á 40 cm. háan plattann ef þær eiga að fá matinn sinn .</description>
      <pubDate>Sat, 25 Mar 2017 08:35:50 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að spá í hvolpahóp með gömlu aðferðinni .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/762412/</link>
      <description> Lengi vel var ég ekki mikið að spá í einstaklingana í hvolpahópnum.  Var reyndar í upphafi, öruggur með  að  þetta yrðu allt úrvals smalar eins og foreldrarnir  .    Svo síaðist það nú inn í þverhausinn á mér  að það er ekkert gefið í ræktuninni.    Lengi vel urðu svo bara til hjá mér got þegar ég ætlaði að koma mér upp góðri tík, - og svo auðvitað slysagotin .                    Korka fumlaus og ákveðin.  Nú  er ég hugsanlega kominn með ágætis ræktunartíkur og önnur sjónarmið uppi.    Og það er spáð í hvolpahópana sem aldrei fyrr.                  Sweep urrar aðeins á afkvæmin.  Horfi á einstaklingana og hópinn .  Ef ég kem að tamningunni  get ég svo velt fyrir mér hvernig sérstaða einhvers skilar sér í vinnunni.   Það að sleppa hvolpinum einum , eða  hópnum í þjálar kindur 8 - 10 vikna, finnst mér að geti sagt mér ýmislegt.  Þ.e.a.s. ef hvolpurinn/hvolparnir  gefa sig eitthvað að kindunum.   Það er mjög misjafnt hvernig hóparnir eða einstaklingarnir eru. Þeir eru örsjaldan komnir með vinnuáhuga en  haga sér samt með mjög mismunandi hætti .  Sumir forða sér eða sýna alls engan áhuga á kindunum.  Aðrir  gelta , eða sækja að þeim, elta  eða fara fyrir þegar kindurnar komast á hreyfingu o.sv.frv.  Án þess að ég fari nánar út í það hvað ég reyni lesa úr þessu,  get ég þó upplýst  að yfirvegun  og sýnilegur kjarkur  við fénaðinn finnst mér góður.   Að fara fyrir eða hringfara  í smáfjarlægð frábært. Að hjóla beint í hópinn heldur mér í góðu skapi lengi á eftir . Og ekkert stress .   Hvolpahópurinn sem er að týnast frá mér þessa dagana  finnst mér dálítið sérstakur á ýmsan hátt .  En það hefur nú kannski átt við alla hvolpahópa hjá mér ef grannt er gáð.  Hér er svo linkurinn inn á síðasta hvolpatékk. Spáin verður náttúrulega birt með niðurstöðunni þegar mánaðartamningunni á hópnum lýkur   SMELLA HÉR . </description>
      <pubDate>Sun, 19 Mar 2017 11:46:31 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Flautuskipanir kenndar.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/762319/</link>
      <description>Það er nokkur stígandi í notkun flautuskipana hérlendis en mætti vera meiri.    Er ekki frá því að rétt eins og vel ræktuðum  fjárhundi eru ýmsir góðir taktar í blóð bornir, sé mörgum fjármanninum eðlilegra að þenja raddböndin en flauta skipanir út í loftið.   Enda hægara að bæta rækilegar í raddhljóðin þegar leikurinn fer að æsast.     Ég kenni þeim hundum sem ég á eftir að vinna með, flautuskipanir.   Reyndar eru þeir orðnir nokkrir sem hafa farið frá mér  eftir flautunám en nýtingin á því námi verið allavega eins og gengur.    Ég mæli  eindregið með því að menn kenni fjárhundunum sínum allavega  stoppflautið og skipunina að koma með/ ganga að kindum.    Þá er nú reyndar lítið mál að bæta hliðarskipunum við  .   Þetta geri ég þegar tamningin er vel á veg komin og hundurinn er orðinn nokkuð öruggur á töluðum skipunum.   Ef hundurinn er taminn á annað borð er ótrúlega lítil vinna að bæta flautuskipunum við .   Fyrir mig sem byrja tamningarnar með táknmáli/handahreyfingum meðan fyrstu skipanarnar eru að lærast er þetta mjög auðvelt og fljótgert.    Rifja upp táknin sem ég hætti að nota þegar náminu fleygir fram  og kenni síðan flautið með þeim.  Ef þau eru ekki fyrir hendi  er flautuskipuninni bætt við þá töluðu um leið og hún er sögð.  Táknmálið er einfalt .   Hendur upp fyrir axlir þýðir stopp og hendur til hliðar við  hægri og vinstri  skipanir.     Hér er sýnt hvernig hvernig gengur í kennslustund no. 2 í flautunni. Þarna eru handahreyfingarnar notaðar til að gulltryggja námshraðann. Smella  hér.</description>
      <pubDate>Fri, 17 Mar 2017 16:20:20 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Að kíkja í hvolpapakkann.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/761920/</link>
      <description> Það er langt síðan ég komst á þá skoðun að það væri ekki nokkur leið ,- allavega fyrir mig, að spá af einhverri nákvæmi um hæfileika og getu hvolpanna minna . Að minnsta kosti ekki í kindavinnunni. Fyrir nokkrum árum lenti ég á dagsnámskeiði hjá breskum snillingi, Nij Vyas.   í einhverju spjalli í lokin, kom fram hjá honum að hann væri vanur að meta hvolpana hjá sér um 7 vikna aldur.    Legði fyrir þá nokkurskonar athyglis og meðferðarpróf sem gæfi mjög ákveðna vísbendingu um hvernig þeir reyndust í framtíðinni.   Í fyrra eignaðist ég svo kennsludisk með kappanum þar sem hann sýndi þessa aðferð og hvernig þeir hvolpar sem hann hélt eftir úr gotinu urðu síðan  í og eftir tamningu.  Mér þótti þetta mjög athyglisvert og ákvað að þetta yrði ég að prófa. Nú er ég með 7 hvolpa got í höndunum og er í þeirri sérstöðu að frumtemja alla hvolpana í fyllingu tímans eða fylgjast náið með tamningunni.   Það var því ákveðið að prófa aðferðina og bera niðurstöðurnar síðan saman við útkomuna í tamningu.   Prófið/matið fer þannig fram að fenginn er einhver sem hvolparnir hafa aldrei heyrt eða séð til að fremja matið.Hvolpunum er síðan sleppt einum og einum í eitthvert rými  til hans.    Farið er yfir 10 atriði og eru viðbrögð hvolpsins síðan metin á skalanum 1 - 6. 1. Kallað er á hvolpinn og á hann þá að koma sjálfviljugur. 2. Gengið er um rýmið og á hvolpurinn að fylgja vel og jafnvel atast í fótum. 3. Hvolpur lagður á hliðina og haldið niðri. Hann á ekki að vera of undirgefinn, berjast aðeins á móti. 4. Strokinn fast og nánast haldið sitjandi við fætur. 5. Á að þola möglunarlaust að vera haldið  á lofti með báðar hendur undir bringu . 6 Bolta velt um . Hvolpur sýni vilja til að vinna með dómara. 7.  hvolpi haldið í fangi og klipið um aðra framlöpp um þófa.  Á að vera viðkvæmur en ekki um of. 8. Barið í pottbotn með einhverju. Hvolpur á að staðsetja hljóð  en ekki hræðast. Tengsl milli viðkvæmni og of mikils auga . 9 Elta handklæði. Hvolpur sem eltir verður viljugur vinnuhundur. Sá sem bítur líka gæti átt til að grípa í fé . 10. Regnhlíf spennt út og og velt um gólfið. Hvolpurinn sé ekki hræddur heldur forvitinn um ókunnan hlut.          Sá sem skorar hátt í þessu ætti m.a. að verða sterkur karakter. Sterkur í að elta og vera með gott skap.    Viljugur í að hlýða leiðbeiningum og skipunum en ekki alltaf um leið heldur hugsa sjálfstætt en hafi vilja til að vinna með manninum.    Hundagúrúinn hann Gísli í Mýrdal var síðan  fenginn í framkvæmdina og hver hvolpur tekinn upp á myndband  sem síðan var sest yfir og einkunnir gefnar.  Þetta var samstæður hópur og skoruðu hátt í þessu  eins og dómarinn mat þetta.   Það var aldeilis magnað að fylgjast með þessum samstæða hóp samþykkja þennan ókunna náunga  og fara gegnum prógrammið með honum.    Það verður svo spennadi að fara yfir þetta og bera saman við karakterana eftir að hafa frumtamið þá  í mánaðartamningu í seint í haust og næsta vetur.  Hér er svo prófið yfir Lukku sem ég mun halda eftir af gotinu. Var reyndar búinn að ákveða það áður og niðurstaða dagsins varð ekki til að breyta þeirri ákvörðun.SMELLA HÉR .  </description>
      <pubDate>Wed, 08 Mar 2017 20:05:17 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Kúlur eða ekki kúlur, - hvað er málið ?</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/761260/</link>
      <description> Það er velþekkt í hvolpasölunni að tíkurnar eru vinsælli  hjá kaupendum.   Skýringarnar á því eru nokkrar en sú veigamesta er trúlega sú að það blundar í mörgum að geta skellt í got ef tíkin reynist vel.   Aðrar ástæður eru þær að sumir trúa því t.d. að tíkur séu meðfærilegri í vinnu , úthaldsbetri, skemmtilegri í umgengni eða sýni öðrum hundum/tíkum síður áreiti o.sv.frv.   Ég er reyndar ósammála öllum atriðunum nema því fyrsta.   Mér finnst skynsamlegra að velja tík frekar en hund  ef verið er að spá í ræktun í fyllingu tímans.    Það kemur " stundum " fyrir að hvolpaleitendur spyrja mig hvort kynið sé skynsamlegra að velja.   Ég er löngu hættur að svara þessu beint.    Segi bara ( sem satt er )  að ef ég væri að leita að fjárhundi í vinnu en væri ekki að velta ræktun fyrir mér, veldi ég hund.   Þegar hann væri orðinn svona 15 mán. léti ég síðan fjarlægja kúlurnar.  Rétt eins og ég geri , eða gerði réttara sagt við hesttryppin í den (meðan þau urðu til hjá mér ) .    Dýralæknar tala reyndar um að  það sé í lagi að gelda hundana eftir svona 6 - 8 mán aldur  en mér finnst skemmtilegra að hundarnir séu nokkurnveginn fullþroskaðir.  Vaskur tapaði kúlunum vegna þess að ég taldi hann óhæfan í ræktun og óseljanlegan vegna þess hversu stórt númer hann var í ýmsu.    Vanaður hundur  er laus við alla hormónastreitu, merkingarþörf og  áreiti við aðra hunda er oftast lítið eða ekkert.    Engin hætta á flakki og sv.frv.   Tíkurnar eru hinsvegar með sín  lóðarí á 6 mán fresti.   Það stendur yfir í um 20 daga í hvert sinn með tilheyrandi pössun ef einhver með kúlurnar í lagi er innan viss radíuss.   Bólusetning gegn þessu er ekki í dæminu hjá mér, því ég er einn þeirra sem trúa þvi að ófrjósemissprauta auki líkur á krabbameini. Ég geri svo engan greinarmun á tík eða hundi, í tamningu, vinnu eða umgengni að öðru leiti .     Sumir nefna fitusöfnun á geldingum sem vandamál.   Mín reynsla er nú reyndar alveg á skjön við þá fullyrðingu.  Gott dæmi um hið gagnstæða  eru systkinin Korka og Smali. Hann er þrátt fyrir kúluleysi  alltaf í passlegum holdum meðan ég er í vandræðum með Korku sem vill hlaða á sig ef ekki er gætt ýtrasta aðhalds í fóðrun.    Ef við lítum hinsvegar framhjá ofanskráðu er auðvitað mikilvægast að menn séu sáttir við það sem þeir telja best.   Og ef fólk er ánægt með hundinn sinn,- nú eða tíkina , eins og þau eru með eða án kúlna eða ófrjósemissprautna er auðvitað enginn að fara framá meira . </description>
      <pubDate>Fri, 24 Feb 2017 20:25:23 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Blue og söluvísindin .</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/760474/</link>
      <description> Það eru vísindi útaf fyrir sig að velja saman Border Collie sem er taminn til sölu og kaupanda sem passar honum.    Þó ég sé að verða pínu glúrinn við það, ganga hlutirnir samt ekki alltaf upp.  Þessvegna er það regla  að láta líða ákveðinn reynslutíma hjá hundi og kaupanda áður en málinu er lokað.   Sá tími hefur reyndar farið mest uppí 2 ár.  .   Gerði reyndar ekkert í að loka því máli því ég trúði aldrei að það gengi upp,- sem það gerði ekki.  Þetta var nú reyndar í upphafi söluferilsins og í dag hefði ég aldrei reynt þetta dæmi.    Ég hef þrisvar tekið til baka hund úr sölu tvisvar úr reynslutíma og einu sinni úr frágengnu máli. Mér finnst það reyndar ekkert mál, því mér líkar ekki að vita af tömdum hundi frá mér hjá eiganda sem er ósáttur við hann.    Síðasta dæmið er síðan í haust en þá komu upp vandamál sem voru að hluta mér að kenna.  Eitt af vandamálunum sem fylgja sölum á mismikið  tömdu  er ef ég fer að rembast við að kenna hundinum eitthvað sem nýtist komandi eiganda strax , enda í flestum tilvikum haustamstrið framundan.   Og í þessu síðasta dæmi fór ég framúr mér og tíkinni í hefðbundnu tamningarferli með ákveðna vinnu .   Þetta hefði getað gengið ef styttra hefði verið á milli mín og kaupanda svo ég hefði getað gripið inní ferilinn . Það var ekki í boði.  Nú er ég búinn að dúlla í endurhæfingunni og er kominn með söludýr sem ég held að sé tilbúin að takast á við flest það helsta sem  B C þarf að glíma við meðan hann er að slípast með nýjum eiganda.   Þar sem  engum dyrum var lokað þegar ég tók hana til baka verður trúlega reynt á ný hvernig til tekst.     Blue er ársgömul síðan í maí , kom seint til en hefur jafnt og þétt aukist í áliti.  Fyrir mér er hún draumadýr til sölu, sérlega róleg og þó áhuginn sé alveg bullandi fer hún einstaklega vel með hann.    Þrátt fyrir forsöguna myndi hún henta flestum þeirra sem ég veit um og eru að spá í tamið.    Margir eru eflaust forvitnir um verðið á henni en það er ekki gefið upp, - ja nema til skatts náttúrulega ..   Ég get þó sagt að hún fer ekki í dýrasta flokkinn sem er 400 + .   Hún er í verðfl. 2 sem er á bilinu 3 - 400 .000 kr + vsk.    Ef hún væri hinsvegar með ákveðnina hennar Bonnie systur sinnar, færi hún  vel uppí fl. 1.  Ákveðnin/ kjarkurinn er nefnilega mjög dýrmætur eiginleiki þegar vinnustandardinn er eins og hjá þeim systrum.Reyndar alltaf    Að vísu  met ég Blue þannig, ef vel tekst til hjá henni og nýjum eiganda, að kjarkurinn eigi eftir að bæta sig verulega.  Til þess að sannreyna það sjálfur þyrfti ég trúlega að hafa hana í svona ár í viðbót.  Kannski verður það raunin  ef brasið tekur sig upp aftur. Hér eru svo  skjáskot sem lýsa  Blue nokkuð vel í dag.  Smella hér.</description>
      <pubDate>Wed, 08 Feb 2017 21:09:00 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Fjárhundaframleiðslan.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/760391/</link>
      <description> Ég hef skipt BC vinnuhundaræktuninni gróflega í tvo flokka þegar spáð er í stofninn. Þann hluta sem er skráður í ættbók SFÍ og hina sem eru utan skráningar. Engir fordómar  sko, en svona skoða ég þetta.  Held mig svo við ættbókarfært í mínum ræktunarlínum.  Gefur  mér aðeins meiri öryggistilfinningu að geta skoðað bakgrunninn. Nú er þriðji flokkurinn að bætast við, ISDS skráða ræktunin sem gefur aðeins meira öryggi gagnvart augnsjúkdómum. HRFí er svo til líka en vegur enn lítið hjá okkur sveitaliðinu .  Og eins og allar vita er breiddin í þessari ræktun nánast óendanleg og það á við um alla flokkana.  Sama á við um hvolpaverðið sem speglar vel þessa miklu breidd í gæðum og markmiðum ræktenda.  Verðin spanna bilið frá 0 kr. uppí um 200.000 .  Sífellt fjölgar þó þeim ræktendum sem hafa metnað til að afhenda hvolpana skráða , örmerkta, ormahreinsaða og með fyrstu Pavró sprautuna.  Þar eru algengustu verðin um  75 - 100.000 + .  Þetta eru ákaflega lág verð fyrir velættaða hvolpa ( í alvöru   ) sem sýnir að mikið framboð og lágu verðin eru að hafa áhrif . Og  því miður trúlega óheppileg áhrif á metnaðarfulla ræktun.   Ekkert sem bendir til þess að stórar breytingar séu í augsýn einfaldlega vegna þess að kaupendahópurinn er kannski af svipaðri breidd og framleiðslan, skráð og óskráð  . Já .  ég var nú hættur að taka þátt í þessu en suma hluti ræður maður illa við .        Þessir eru að komast á skemmtilega aldurinn.  Fyrsta gotið á nýrri vegferð blæs út þessa dagana. Þetta got  sem verður afhent handvöldum kaupendum eftir 6 - 10 vikur . kemur svo til mín í frumtamningu síðla hausts og næsta vetur.Þ.e.a.s þau þeirra sem lenda ekki hjá  fólki sem er fært um að temja sjálft.   Eitt - tvö  þeirra verða að vísu ekki afhent fyrr en fulltamin.    Semsagt öllu ráðstafað og kominn af stað biðlisti fyrir næsta got  sem gæti orðið í júní.  Það verður enn meira spennandi en þetta, afhent með sömu skilmálum, mánaðartamningu, leiðbeiningum og dagsnámskeiði ásamt  skilarétti til ársaldurs. Spennandi að vita hvernig þetta gengur upp  . </description>
      <pubDate>Mon, 06 Feb 2017 21:16:09 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Tamningaaðstaðan ??</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/759979/</link>
      <description>  Breytileiki unghunda í upphafi tamningar á sér lítil takmörk. Engir tveir eins.  Spanna bilið frá því að ráðast á hópinn og sprengja allt í loft upp og í að   hringfara kindurnar í góðri vinnufjarlægð og leggjast svo þegar hópurinn er milli þeirra og smalans.   Sumir sjá að vísu ekki kindurnar en það er önnur saga.   Það þýðingamesta í upphafi finnst mér að hafa í vinnu þjálar / tamdar kindur, tvær til þrjár duga þessvegna fyrstu tímana.   Það flýtir alveg ótrúlega fyrir og auðveldar allt.   Ef nemandinn er kjarkaður og ákveðinn minnkar þörfin fyrir tamdar kindur  en mér finnst samt alltaf gott að sleppa við átök milli hvolps og kinda til að byrja með.   No. 2 er síðan gerði eða hólf sem heldur utanum það sem verið er að gera ef eitthvað kemur uppá .  Þá er verulegur kostur ef aðstaðan er hringlaga eða hornin tekin af með einhverjum hætti.     Rúmgott gerði með rúnnuðum hornum nýtist vel fyrstu vikuna .  Aðstaða í líkingu við þetta er því þýðingameiri sem vandamálin eru fleiri í upphafi.    Um leið og komin er festa í tamninguna, unghundurinn  hringfer hópinn og heldur honum að smalanum, finnst mér alltaf best að komast út með framhaldið.   Helst þar sem er nóg rými, engar girðingar, skurðir eða hús að trufla vinnuna.  Þar er ágætt að koma upp litlu hólfi sem nýtist þegar tekin er kaffipása eða til að kenna að reka inn í á síðari stigum.  Fjölnota grindur sem nýtast í allskonar fjárragi, á sauðburði, að koma fé á kerru  o.sv.frv.  Tamningin snýst um það að kenna hvolpinum að bregðast við skipunum .   Í flestum tilvikum þarf svo að kenna honum ýmis  vinnubrögð.  Ýmist hvernig hann á að gera hlutina  eða hvað hann á alls ekki að gera.Því betri sem aðstaðan er verður þetta fljótlegra og auðveldara. Þar sem ég er orðinn gamall og enn latari en áður, hef ég reynt að bæta inn í aðstöðuna hjá mér einhverju sem flýtir ferlinu  svo tamningin geti liðið áfram sem fyrirhafnaminnst og hljóðlegast. ( Leti er stórlega vanmetin til margskonar hagræðingar )     Þessi litli hringur var upphaflega til þess að setja kindur inn í og láta hundinn vinna fyrir utan.  Ég setti nú ekki kindur nema einu sinni þarna inn.    Hinsvegar nota ég hringinn mikið í einstökum tilvikum. T.d. ef mér gengur illa að fá hvolpinn til að fara framfyrir, af stað hringinn í hliðarskipunum, eða skæruliðaáráttan er í miklum hæðum.       Eina skiptið sem kindur voru settar í hringinn.  Inniaðstaðan er ekki mjög rúmgóð og þar finnst mér skipta verulegu máli að hafa hringinn til að vinna í kringum. En þegar stórbokki eins og þessi snilli var taminn, var samt eins gott að hafa hátt til lofts og vítt til veggja.   </description>
      <pubDate>Sun, 29 Jan 2017 20:05:45 GMT</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Bonnie.</title>
      <link>http://dalsmynni.123.is/blog/record/759893/</link>
      <description> Skyldleikaræktun er umdeild í öllum búfjárkynjum en ég er nú frekar frjálslyndur í þeim efnum.                  Hvað skyldi nú búa í þessum hundshaus ?Bonnie er ársgömul síðan í maí, skyldleikaræktuð  undan Korku og Dreka frá Húsatóftum. Þar var ég að leita eftir vinnuáhuganum, ákveðninni, vinnulaginu og síðast en ekki síst þessu 100 % öryggi í að fara fyrir það fé sem sést , ná því saman og koma því þangað sem það á að fara.    Ég hélt eftir 5 hvolpum úr þessu goti og eftir að hafa farið með Bonnie nokkrum sinnum í kindur ákvað ég að henni yrði haldið eftir.  Því miður varð hún svo útundan vegna annríkis í tamningum.   Nú er hinsvegar verið að vinna í henni á fullu enda betra seint en aldrei.   Bonnie stendur undir væntingum með áhugann , vinnulagið, ákveðnina og mun örugglega  búa yfir eiginleikum foreldranna með öryggið í því að ná kindum saman og halda þeim þegar þar að kemur.   Þegar ég tala um vinnulag á ég m.a. við að hundurinn vinni af fumlausu yfirveguðu  öryggi . Sé með útgeislun sem hundvanar kindur lesa úr órafjarlægð og hagi sér samkvæmt því.    Hún er skemmtileg i umgengni , hæfilega frökk en kannski óþarflega sjálfstæð fyrir einhverja.   Sæi hún kindur einhverstaðar í dag myndi hún fara ,smala þeim saman og koma þeim heim. Og ekki skilja neitt eftir.   Þegar hún verður búin að læra að fara ekki í kindur nema fá grænt ljós á það, er þetta frábær eiginleiki.    Stærsti gallinn við Bonnie er að ræktunin hefur farið yfir strikið með yfirvegunina. Eins og sést vel á meðfylgjandi myndbandi svarar hún skipunum  af óþarflega mikilli yfirvegun og mætti gjarnan vera ágengari en hún er enn. í gamla daga var talað um " of mikið auga "  Ég hef oft sagt og segi enn að útlitið skipti mig ekki máli á góðum vinnuhund ef hann bara virkar fullkomlega.   Hitt er ekkert leyndarmál að stórir sæmilega loðnir hundar eru uppáhald.     Korka er nú ekki sú smágerðasta    Ef tíkurnar eru svo til viðbótar grófar eða kannski rétt að segja myndarlegar í útliti er ég alsæll.   Einhverra hluta vegna hafa mínar bestu tíkur í gegnum tíðina verið þannig.  Þegar maður gengur dálítið langt í skyldleikarækt finnst mér skynsamlegt að taka vinkilbeygju útúr henni með algjörlega óskyldu.  Það er verulegt tilhlökkunarefni í fyllingu tímans  að para saman Bonnie og Sweep, sem er algjör andstæða hennar í rólegheitunum .  Spennandi  að sjá hvað kemur út úr því.   Nú bý ég hinsvegar við það lúxusvandamál að eiga 2 -3 tíkur sem ég tel góðar til ræktunar, ásamt því að hafa aðgang að áhugaverðum tíkum til pörunar.  Tíkum sem ég hef kynnst í gegnum tamningarnar.   Ég er hinsvegar á þeirri vegferð í ræktuninni að gera þá kröfu að allt sem frá mér fer  verði tamið og notað við sauðfjárvinnu. Annaðhvort frumtamið af mér eða fari til aðila sem kunni með að fara.  Þ.e.a.s. það sem verður nothæft til þess   Setur ágætis  takmörk á framleiðslugleðina .  Og þar sem enginn nennir að horfa á löng myndbönd voru þessi skot með Bonnie skorin niður við  trog.  Smella hér  til að sjá þau.</description>
      <pubDate>Fri, 27 Jan 2017 22:13:28 GMT</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>